زبان تحلیلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

زبان تحلیلی (به انگلیسی: Analytic Language), زبانی که چهره‌یِ واژه‌هایِ آن، برایِ نمایشِ جایگاه و معنایِ دستوری‌شان دگرگون نمی‌شود و زنجیره‌یِ سخن (word order) است که روابطِ نحوی را نمایان می‌کند. در برابر زبان‌های تحلیلی زبان‌هایِ ترکیب گر قرار می‌گیرد. کامل‌ترین نمونه‌یِ زبان‌های تحلیلی زبانهایِ چینی و ویتنامی است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

آشوری، داریوش (۱۳۸۷). «سوم». زبانِ باز. تهران: نشر مرکز. ص. ۸۰. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۹۵۸-۳.