زبان تحلیلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زبان تحلیلی (به انگلیسی: Analytic Language), زبانی که چهره‌یِ واژه‌هایِ آن, برایِ نمایشِ جایگاه و معنایِ دستوری‌شان دگرگون نمی‌شود و زنجیره‌یِ سخن (word order) است که روابطِ نحوی را نمایان می‌کند. در برابر زبان‌های تحلیلی زبان‌هایِ ترکیبگر قرار می‌گیرد. کامل‌ترین نمونه‌یِ زبان های تحلیلی زبانهایِ چینی و ویتنامی است.

منابع[ویرایش]

آشوری، داریوش. «سوم». در زبانِ باز. تهران: نشر مرکز، ۱۳۸۷. ۸۰. شابک ‎۹۸۷-۹۶۴-۳۰۵-۹۵۸-۳.