زبان‌های تبتی-برمه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبان‌های تبتی-برمه‌ای
پراکنش:آسیای جنوب شرقی، آسیای شرقی، آسیای جنوبی
تبار:زبان‌های چینی-تبتی
  • زبان‌های تبتی-برمه‌ای
نیا:Proto-Tibeto-Burman
زیرگروه‌ها:
Dubious as TB: Digaro, Hruso, Kho-Bwa, Miji, Midzu, Puroik, Siangic
ایزو ۵–۶۳۹tbq
گلاتولوگNone
{{{mapalt}}}

زبان‌های تبتی-برمه‌ای نام یکی از زیرشاخه‌های خانواده زبان‌های چینی-تبتی است که شامل زبان‌های غیر چینی این خانواده می‌شود. بیش از ۴۰۰ زبان از این خانواده در جنوب شرق آسیا و بخش‌هایی از شرق و جنوب آسیا گویش می‌شوند.

حدود۶۰ میلیون نفر به یکی از زبان‌های تبتی-برمه‌ای سخن می‌گویند که نیمی از آن‌ها به برمه‌ای و ۱۳٪ از آن‌ها به تبتی سخن می‌گویند.[۱] نام خانواده از دو زبان گسترده آن یعنی برمه‌ای (بیش از ۳۵ میلیون سخنگو) و تبتی (بیش از ۸ میلیون) آمده‌است. این زبان‌ها همچنین دارای سنت‌های ادبی گسترده‌ای هستند که قدمت آن‌ها به ترتیب به قرون ۱۲ و ۷ می‌رسد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Tibeto". www.languagesgulper.com. Retrieved 2017-10-15.

پیوند به بیرون[ویرایش]