ریشه جوش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک ریشه‌جوش که از پای درختی جوان روئیده است.

ریشه جوش یا پاجوش به جوانه‌هایی که بر روی ریشه‌های سالم (در درختان و درختچه‌ها و …) می‌روید گفته می‌شود.[۱] روی ریشه‌های سالم برخی درخت‌ها و درختچه‌ها جوانه‌هایی پیدا می‌شود که ازآنها جسته‌هایی به نام ریشه جوش می‌روید، درختان سپیدار، توسکا، اقاقیا و برخی گونه‌های مازو و نارون ریشه جوش می‌دهند. ریشه جوشها اغلب از ریشه‌های سطحی و گاهی از ریشه‌های عمیق می‌رویند و به آسانی از درخت اصلی جدا می‌شوند، گاهی نیز از تنهٔ درخت مادری ظاهرشدهٔ خود مستقلاً درختی تشکیل می‌دهند. (جنگل‌شناسی ساعی ص 70).[۲]

تنه‌جوش[ویرایش]

تنه‌جوش یا یقه‌جوش به اندامهای هوایی منشأ گرفته از روی تنه یا طوقه گیاهان گفته می‌شود.[۳] از آنجا که رشد بیش از اندازهٔ تنه جوش و ریشه جوش از دیدگاه زیبایی منظر و بیماری‌های درپیوند با انبوهی شاخساره گیاه، زیانبار تلقی می‌شود، بیشتر از سودمندیهای بهره‌گیری از این رستنیها، هرس آن‌ها مورد تأکید است.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری تبریز "پاجوش و یقه جوش و طرق حذف آنها".». (۱۲ خرداد ۱۳۹۴)
  2. http://www.vajehyab.com/dehkhoda/ریشه+جوش
  3. سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری تبریز و یقه جوش و طرق حذف آنها".». (۱۲ خرداد ۱۳۹۴)
  4. پایگاه اطلاع‌رسانی گل و گیاه، باغبانی و فضای سبز پاجوش، تنه جوش".». (۱۲ مرداد ۱۳۹۶)