دیرگیرکننده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دیرگیرکننده‌ها یا مواد افزودنی کندگیرکننده بتن یکی از انواع افزودنی‌های شیمیایی بتن طبق آیین‌نامه بتن ایران (آبا) است. این مواد جهت پایین آوردن فرایند آب‌گیری در بتن استفاده می‌شوند. معروفترین دیرگیرکننده شکر می‌باشد. مقاومت نهایی بتن در حالت استفاده از دیرگیرکننده و بدون آن تفاوت چندانی نداد.

کاربرد[ویرایش]

انواع[ویرایش]

  1. دیرگیرکننده
  2. دیرگیرکننده و کاهنده معمولی آب
  3. دیرگیرکننده و کاهنده قوی آب

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • زابل عباسی. «مبانی بتن»(فارسی)‎. وب‌گاه رسمی. بازبینی‌شده در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۸.