دلار (پرتوزایی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

یک دلار واحد اندازه‌گیری فعالیت نوترون در یک رآکتور هسته‌ای است. سنت ۱/۱۰۰ یک دلار است.

تعریف و استفاده[ویرایش]

وقتی شکافت هسته‌ای اتفاق می‌افتد، نوتروها در یک فرایند آماری آزاد می‌شوند. بیشتر نوترون‌ها آنی هستند و در زمان شکافت ایجاد می‌شوند و در کمتر از ۱۰ نانو ثانیه (شیک) آزاد می‌شوند. ما بقی از هسته‌های محصول شکافت آزاد می‌شوند. این نوترون‌های تأخیری کنترل پذیری رآکتورهای هسته‌ای را در زمان چند میلی ثانیه فراهم می‌کنند؛ و اگر این نوترون‌های تأخیری نبودند تغییرات رآکتور تا حدی سریع می‌شد که قابل کنترل نبود. محدوده راکتیویته کمتر از صفر دلار، بین صفر تا یک دلار و مساوی و بیشتر از یک دلار به ترتیب زیر بحرانی، بحرانی کنترل پذیر (نقطه کاری رآکتورهای قدرت) و بحرانی سریع(کنترل ناپذیر مانند انفجار هسته‌ای یا رآکتور کنترل نشده) گفته می‌شود.[۱]

نمونه استفاده از این واحد جملهٔ «۵ سنت بالاتر از بحرانیت سریع» است.[۲]

تاریخچه[ویرایش]

به گفته آلوین وینبرگ و اوجین وینگر، لوئیس اسلوتین اولین کسی بود که واژه دلار و سنت را برای نسبت بحرانیت سریع و برهنه پیشنهاد داد.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. Hugh C. Paxton: A History of Critical Experiments at Pajarito Site. Los Alamos Document LA-9685-H, 1983.
  2. McLaughlin, Thomas P.; et al. (2000). A Review of Criticality Accidents (PDF). Los Alamos: Los Alamos National Laboratory. p. 75. LA-13638. Retrieved 5 November 2012.
  3. Weinberg, Alvin M.; Wigner, Eugene P. (1958). The Physical Theory of Neutron Chain Reactors. Chicago: University of Chicago Press. p. 595.