درآمد ملی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

درآمد ملی(انگلیسی: national income) - یکی از شاخص‌های عمومی توسعه اقتصادی یک کشور می‌باشد، که به تازگی در هزینه‌های تولید مواد ایجاد شده‌است.

محتوای درآمد ملی[ویرایش]

مجموعه مزایای درآمد ملی قرار ذیل اند:

  • دستمزد کارگران و کارمندان;
  • پرداخت اضافی;
  • درآمد اجاره;
  • املاک;
  • سود خالص در وام‌های مصرف کننده;
  • سود شرکت;
  • درآمد خالص مالکین شرکت‌ها.

نحوه محاسبه درآمد ملی توسط فرمول ذیل تعیین می‌گردد[۱]:

روش های محاسبه درآمد ملی[ویرایش]

1.روشی که در آن مجموعه درآمدهای حاصل از فعالیتهای اقتصادی طی یک دوره معین محاسه می شود و نشان دهنده توزیع درآمد میان عوامل تولید است؛ یعنی حقوق و دستمزد برای عوامل کار، بهره و سود برای سرمایه و صاحبکار اقتصادی؛ و اجاره برای زمین. این روش به علت اینکه مبتنی بر اظهار نامه مالیاتی است در اغلب کشورها از جمله ایران که این نوع اظهارنامه ها دقیق و جامع نیست جواب نمیدهد.

2. روش هزینه که مصرف و پس انداز کل اقتصاد برآورد می شود و البته در این مورد باید بین هزینه های مصرفی و هزینه های سرمابه ای تفاوت قایل شد.

3. روش تولید که در آن تولید کالا و عرضه خدمات برای تمامی بخش های اقتصادی کشور در یک دوره معین محاسبه میشود در این روش ارزش های افزوده هر بخش منای برآورد قرار میگیرد.[۲]


منابع[ویرایش]