دارالعلوم دیوبندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دارالعلوم دیوبندی
Darul Uloom Deoband
दारुल उलूम देवबन्द
Darul Uloom Deoband.JPG
نوعدانشگاه اسلامی
بنیانگذاری شده۹ خرداد ۱۲۴۵
رئیسمفتی ابوالقاسم نعمانی
دانشجویانبیش از ۷۰۰۰ نفر
موقعیتهند دیوبند، هند
وبگاه

دارالعلوم دیوبند بزرگترین و قدیمی‌ترین دانشگاه یا مدرسه‌اسلامی در شبه قاره هند است. این مدرسه در شهر دیوبند در ایالت اوتار پرادش در حد واسط بین شهرهای مظفرنگر و ساهارانپور قرار گرفته‌است. بعضی بر این اعتقادند که این مدرسه بزرگترین حوزه علمیه در آسیا است. این مدرسه توسط علما و نخبگان هندوستان از جمله: محمد قاسم النانوتوی، رشید احمد گنگویی، ذوالفقار علی دیوبندی و شیخ حاج عابد حسین تأسیس شد.

نظام آموزشی[ویرایش]

نظام آموزشی این مدرسه بر پایه اصول فقه حنفی تدریس می‌شود.

مدرن سازی[ویرایش]

نانوتوی طی سمینارهای متعدد با اساتید و علمای دینی توانست روش‌های مدرن یادگیری و آموزش را در کلاس‌های درس را پایه‌گذاری نماید. وی نظام آموزشی سنتی را به یک نظام مدون آموزشی دقیق تبدیل نماید. به دلیل کثرت فرهنگی و قومی در شبه قاره هند اکثر دروس عمومی بر پایه زبان‌های اردو، عربی و فارسی برنامه‌ریزی شده‌است.

دوره‌های تحصیلی[ویرایش]

دوره ابتدایی[ویرایش]

پنج سال نخست تحصیل، دانشجو شروع به فراگیری زبان‌های اردو، عربی، فارسی و انگلیسی می‌نماید.

دوره متوسطه[ویرایش]

در این دوره دانشجو شروع به حفظ قرآن کریم نموده و این دوره بین دو تا چهار سال به طول می‌انجامد.

دوره کارشناسی[ویرایش]

در این دوره دانشجو می‌بایستی در یکی از دو رشته قواعد (تجوید) یا رشته حفظ (لحن و صوت) به تحصیل بپردازد.

دوره تکمیلی[ویرایش]

در این دوره که دوره فضیلت مشهور است افراد به مطالعه و یادگیری قرائت‌های هفتگانه و دهگانه قرآن می‌پردازند و در پایان به آنان مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد اعطا می‌شود. پس از اتمام این دوره به عنوان «مولوی» مفتخر می‌گردند.

دوره تخصصی[ویرایش]

تقریباً یک چهارم دانشجویان بعد از دوره فضیلت یا کارشناسی ارشد، برای مطالعه و تحقیق تخصصی به دوره حدیث وارد می‌شوند. این دوره کاملاً پیشرفته بوده و شامل دروس فقه و حقوق الهی، ادبیات عربی و فارسی، علوم حدیث است. معمولاً به فارغ‌التحصیلان عنوان مفتی اعطا می‌شود.

منابع[ویرایش]