دارالعلوم دیوبندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


دارالعلوم دیوبندی
Darul Uloom Deoband
दारुल उलूम देवबन्द
Jameah Darul Uloom Deoband.jpg
تأسیس ۹ خرداد ۱۲۴۵
نوع دانشگاه اسلامی
رئیس مفتی ابوالقاسم نعمانی
دانشجویان بیش از ۷۰۰۰ نفر
مکان هند دیوبند، هند
وب‌گاه darululoom-deoband.com

دارالعلوم دیوبند بزرگترین و قدیمی‌ترین دانشگاه یا مدرسه‌اسلامی در شبه قاره هند است. این مدرسه در شهر دیوبند در ایالت اوتار پرادش در حد واسط بین شهرهای مظفرنگر و ساهارانپور قرار گرفته است. بعضی بر این اعتقادند که این مدرسه بزرگترین حوزه علمیه در آسیا است. این مدرسه توسط علما و نخبگان هندوستان از جمله: محمد قاسم النانوتوی، رشید احمد گنگویی، ذوالفقار علی دیوبندی و شیخ حاج عابد حسین تأسیس شد.

نظام آموزشی[ویرایش]

نظام آموزشی این مدرسه بر پایه اصول فقه حنفی تدریس می‌شود.

مدرن سازی[ویرایش]

نانوتوی طی سمینارهای متعدد با اساتید و علمای دینی توانست روش‌های مدرن یادگیری و آموزش را در کلاس‌های درس را پایه‌گذاری نماید. وی نظام آموزشی سنتی را به یک نظام مدون آموزشی دقیق تبدیل نماید. به دلیل کثرت فرهنگی و قومی در شبه قاره هند اکثر دروس عمومی بر پایه زبان‌های اردو، عربی و فارسی برنامه‌ریزی شده است.

دوره‌های تحصیلی[ویرایش]

دوره ابتدایی[ویرایش]

پنج سال نخست تحصیل، دانشجو شروع به فراگیری زبان‌های اردو، عربی، فارسی و انگلیسی می‌نماید.

دوره متوسطه[ویرایش]

در این دوره دانشجو شروع به حفظ قرآن کریم نموده و این دوره بین دو تا چهار سال به طول می‌انجامد.

دوره کارشناسی[ویرایش]

در این دوره دانشجو می‌بایستی در یکی از دو رشته قواعد (تجوید) یا رشته حفظ (لحن و صوت) به تحصیل بپردازد.

دوره تکمیلی[ویرایش]

در این دوره که دوره فضیلت مشهور است افراد به مطالعه و یادگیری قرائت‌های هفتگانه و دهگانه قرآن می‌پردازند و در پایان به آنان مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد اعطا می‌شود. پس از اتمام این دوره به عنوان «مولوی» مفتخر می‌گردند.

دوره تخصصی[ویرایش]

تقریباً یک چهارم دانشجویان بعد از دوره فضیلت یا کارشناسی ارشد، برای مطالعه و تحقیق تخصصی به دوره حدیث وارد می‌شوند. این دوره کاملاً پیشرفته بوده و شامل دروس فقه و حقوق الهی، ادبیات عربی و فارسی، علوم حدیث است. معمولاً به فارق التحصیلان عنوان مفتی اعطا می‌شود.

منابع[ویرایش]