حسین مرتضاییان آبکنار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
حسین مرتضاییان آبکنار
زادروز ۵ اسفند ۱۳۴۵
تهران، ایران
ملیت  ایران
آثار عقرب روی پله‌های راه آهن اندیمشک
جایزه‌ها جایزه ادبی هوشنگ گلشیری.[۱]
وبگاه
http://hosseinabkenar.com/
صفحه در وبگاه IMDb

حسین مرتضائیان آبکنار (۱۳۴۵ -)، داستان‌نویس، فیلمنامه‌نویس و مدرس داستان‌نویسی ایرانی است. او به خاطر رمان عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک برنده عنوان بهترین رمان اول سال ۱۳۸۵ جایزه ادبی گلشیری شد.[۱]

زندگی[ویرایش]

حسین مرتضائیان آبکنار در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۴۵ در تهران متولد شد. پس از به پایان بردن تحصیلاتش در رشتهٔ هنرهای نمایشی (گرایش طراحی صحنه) به فیلم‌نامه‌نویسی روی آورد. در زمان جنگ ایران و عراق بین سال‌های ۱۳۶۵-۱۳۶۷ به سربازی رفت و حضورش در جبهه‌های جنگ «بر فضای داستان‌هایش تأثیر گذاشت.»[۲] در سال ۱۳۶۸ در جلسات عمومی داستان‌خوانی سیروس طاهباز در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. در سال ۱۳۶۹ با دائر شدن کارگاه داستان‌نویسی گلشیری به جمع شاگردان گلشیری پیوست. آبکنار در سال‌های ۱۳۷۷ و ۱۳۷۹ به دعوت گلشیری عضو هیئت تحریریه ماهنامه کارنامه بود.[۳] او هم چنین سابقه تدریس داستان‌نویسی در دانشگاه هنر تهران و همچنین تدریس آزاد داستان‌نویسی را داراست .
آبکنار در سال ۲۰۱۳ میلادی موفق به دریافت فلوشیپ از دانشگاه هاروارد شد و در حال حاضر ساکنِ آمریکا است.[۴]

آثار[ویرایش]

کتابشناسی[ویرایش]

فیلمشناسی[ویرایش]

عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک[ویرایش]

رمان عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان! در سال ۱۳۸۵ توسط نشر نی در تهران منتشر شد.[۵] این رمان که از نوزده فصل تشکیل شده روایت متفاوتی از جنگ ایران و عراق را بازگو می‌کند. این رمان که برنده جایزه گلشیری، جایزه مهرگانِ ادب و جایزه ادبیِ واو برای متفاوت‌ترین رمان سال شد پس از سه بار تجدید چاپ به علت نگاه ضد جنگ اجازه تجدید چاپ نیافت.[۴] آبکنار در گفتگویی دلیل انتخاب نام کتاب را این گونه عنوان می‌کند:[۶]

دلیل اصلی انتخابِ این اسم این است که من بیست سال پیش، روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک نشسته بودم و دیدم که خون از پله‌ها بالا آمد.

رمان داستان سرباز وظیفه‌ای به نام مرتضی است که با ۴ ماه اضافه خدمت به مدت ۲۸ ماه خدمت سربازی خود را سپری کرده و ترخیص شده و در حال بازگشت به شهر خویش است. با مرور خاطرات مشخص می‌شود که در مسیر برگشت دژبان برگه تسویه حساب او را پاره کرده و حال هیچ مدرکی برای اثبات فراری نبودن در دست ندارد. فصل‌های کتاب از نظم گاه‌شمارانه و خطی پیروی نمی‌کند و راوی در فصل‌های مختلف تغییر زاویه دید می‌دهد.[۷] این رمان را برخی به واسطه نگاه واقع‌بینانه و غیرایدئولوژیک اولین رمان ضد جنگ ایرانی می‌دانند.[۸]

جوایز[ویرایش]

  • ۱۳۸۶ - دورهٔ هفتم جایزه هوشنگ گلشیری، بهترین رمان. برای رمان اول به‌خاطر رمان عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان.[۱]
  • ۱۳۸۶ - بهترین رمان هشتمین دوره جایزه مهرگان ادب. برای رمان عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان.
  • ۱۳۸۶ - رمان متفاوت سال - انجمن واو. برای رمان عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان.

ترجمه آثار[ویرایش]

  • ۱۳۸۹ ترجمه رمان عقرب روی پله‌های راه آهن اندیمشک به زبان فرانسه با عنوان «عقرب» ( Le Scorpion) توسط لوسی مارتین و انتشار در انتشارات لوُر فرانسه
  • ۱۳۹۰ ترجمه رمان عقرب روی پله‌های راه آهن اندیمشک به زبان کردی توسط «به روژ ئاکره یی» و انتشارات «چاپخانهٔ ئاراس» اربیل کردستان عراق
  • ۱۳۹۲ ترجمه رمان عقرب روی پله‌های راه آهن اندیمشک به زبان آلمانی توسط کورت شارف[۹]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ دوره هفتم جایزه گلشیری سال ۱۳۸۶
  2. میرعابدینی، حسن. فرهنگ داستان‌نویسان ایرانی از آغاز تا امروز. نشر چشمه، ۱۳۸۶. شابک ‎ISBN ۹۷۸-۹۶۴-۳۶۲-۳۶۲-۳. 
  3. علی مسعودی‌نیا. «داستانت را می‌خرم». نافه. بازبینی‌شده در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۴. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ «دربارهٔ حسین آبکنار». وبگاه رسمی. بازبینی‌شده در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۴. 
  5. آثار حسین آبکنار
  6. خلیل رشنوی. «روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک نشسته بودم و دیدم که خون از پله‌ها بالا آمد». نشر ناکجا. بازبینی‌شده در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۴. 
  7. شهرام پرستش و عباس جان نثاری. «روایت جنگ ایران و عراق در رمان». مجله تحقیقات فرهنگی، تابستان ۱۳۹۰. 
  8. مرضیه حسینی. «نگاه-کتاب». روزآنلاین، ۲۳ اسفند ۱۳۸۶. بازبینی‌شده در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۴. 
  9. بهجت امید. «انتشار کتاب ممنوعه ضد جنگ «عقرب» به زبان آلمانی». دویچه وله فارسی، ۱۸ مه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۵ مه ۲۰۱۵. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]