حسن مکارمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Hassan makaremi.jpg

دکتر حسن مکارمی روانکاو، خطاط، نقاش و مدافع حقوق بشر ایرانی است. همچنین او در کرسی خدمات راهبردی برای نوسازی سازمان‌های بزرگ در دانشگاه سوربن مشاور و پژوهشگر است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

حسن مکارمی در شیراز به سال ۱۳۲۹ به دنیا آمد.[۱] تحصیلاتش را در پلی تکنیک تهران، دانشگاه شیراز، در ایران و دانشگاه کامپین، مدرسه مهندسی سانترال پاریس، دانشکده پزشکی پاریس هفت، و [[مرکز مطالعات استراتژی و دیپلماسی پاریس]][۲]در فرانسه گذرانده‌است. دکتر حسن مکارمی از سال ۱۳۶۱ در فرانسه زندگی می‌کند. وی تاکنون بیش از بیست و پنج نمایشگاه نقاشی و خوشنویسی از کارهایش در فرانسهیونسکو، روسیه نمایشگاه جهانی خوشنویسی مدرن،[۳] کوبا،[۴] مراکش[۵] و آمریکا بر پاساخته‌است. مکارمی همچنین مقالات گوناگونی در نشریات ایرانی و فرانسوی به چاپ رسانده‌است.[۶] از او تا کنون ۸ کتاب به زبان فارسی، ۴ کتاب به زبان فرانسه، دو کتاب به زبان‌های فارسی و فرانسه و یک کتاب ترجمه از فرانسه به فارسی چاپ شده است.

آثار[ویرایش]

عناوین کتاب‌های منتشر شده دکتر حسن مکارمی به زبان فارسی:

عناوین کتاب‌های منتشر شده دو زبانه دکتر حسن مکارمی:

  • پیانو با چهار دست، انتشارات آرماتان،[۱۱] پاریس
  • این باغ را هوا تویی، انتشارات آرماتان،[۱۲] پاریس

عناوین کتاب‌های ترجمه کرده دکتر حسن مکارمی: تلویزیون، نوشته ژاک لاکان، انتشارات رخداد نو، تهران ۱۳۹۳

عناوین کتاب‌های منتشر شده دکتر حسن مکارمی به زبان‌هایی غیر از فارسی:

  • [۱۳] Hafez par Hafez، Harmattan PARIS
  • [۱۴] Regarde croise sur la calligraphie Paris
  • [۱۵] Mutation Culturelle vol I Paris
  • [۱۶]Mutation Culturelle vol II Paris

نمایشگاه‌ها[ویرایش]

  • ۱) فرانسه؛ لیموژ، ۱۹۹۶، زمین آسمانی، من آسمانی
  • ۲) فرانسه؛ پاریس، ۱۹۹۷، نور و جایگاه
  • ۳) فرانسه؛ لیموژ، ۱۹۹۸، جای پای زمان در خوشنویسی فارسی
  • ۴) فرانسه؛ لیموژ، ۱۹۹۹، عشق و یگانگی
  • ۵) فرانسه؛ پاریس، ۱۹۹۹، زمین خود فرشته ایست، همچون گل
  • ۶) فرانسه؛ لیموژ، ۲۰۰۰، فرهنگ مکان زیست انعکاسی از طبیعت.
  • ۷) فرانسه؛ پاریس، خوشنویسی
  • ۸) فرانسه؛ پومپادور، ۲۰۰۲، در میانه نماد و نشان
  • ۹) فرانسه؛ لیموژ، ۲۰۰۲، در میانه نماد و نشان
  • ۱۰) فرانسه؛ لیموژ، ۲۰۰۳، فراتر از بدن، مرزهایی نادیدنی
  • ۱۱) فرانسه؛ تارب، ۲۰۰۴، فراتر از بدن
  • ۱۲) فرانسه؛ پاریس، ۲۰۰۴، بشقاب‌ها
  • ۱۳) فرانسه؛ پاریس، ۲۰۰۵، هنر پیش ز تاریخ و حقوق بشر
  • ۱۴) فرانسه؛ پاریس ۲۰۰۶، مسیر طی شده
  • ۱۵) فرانسه؛ پاریس، ۲۰۰۸، منطق الطیر
  • ۱۶) فرانسه؛ پاریس، ۲۰۰۹، یونسکو
  • ۱۷) فرانسه؛ مالکوف، ۲۰۱۰ مسیر طی شده
  • ۱۸) روسیه؛ نووگرود، ۲۰۱۰، دومین نمایشگاه جهانی خوشنویسی
  • ۱۹) فرانسه؛ پاریس، ۲۰۱۰، کمپوزیسیون چینی، خوشنویسی فارسی
  • ۲۰) فرانسه؛ پاریس، ۲۰۱۲، مسیر
  • ۲۱) فرانسه؛ پاریس، ۲۰۱۲، گالری خانه کادر محله ۱۶
  • ۲۲) کوبا؛ هاوانا، ۲۰۱۲، من نه منم
  • ۲۳) مراکش؛ فاس فستیوال موسیقی مقدس، من نه منم
  • ۲۴) فرانسه؛ پاریس، ۲۰۱۳، گالری نیکلا فلامن جمعی
  • ۲۵) روسیه؛ سنت پترسبورگ، ۲۰۱۳، کتابخانه ملی نمایشگاه دسته جمعی

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]