حسنعلی نجابت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از حسنعلی نجابت شیرازی)

حسنعلی نجابت شیرازی
شخصی
زاده۱۲۹۶
شیراز
درگذشته۱۳۶۸
قومیتایرانی
دورانعالم معاصر
مذهبشیعه دوازده‌امامی
آثار معروف۳۰ اثر
شناخته شده برایتوحید عرفانی
اشتغالفقه، حکمت، عرفان و تفسیر
امضا
مرتبه

حسنعلی نجابت شیرازی (زادهٔ ۱۲۹۶ - درگذشته ۱۳۶۸)، از عرفای شیعه و شاگرد سید علی قاضی طباطبایی تبریزی و محمدجواد انصاری همدانی بوده است.

زندگی[ویرایش]

حسنعلی نجابت شیرازی، در سال ۱۲۹۶ در شیراز به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در شیراز گذراند و پس از آن به فراگیری دروس حوزوی پرداخت و در سن ۱۵ سالگی برای ادامه تحصیل عازم عراق شد. در نجف پس از گذراندن سطح، معقول را نزد علی محمد بروجردی و فقه و اصول را نزد سید ابوالحسن اصفهانی، سید عبدالهادی شیرازی، علی محمد بروجردی و سید ابوالقاسم خویی گذراند و در ۲۸ سالگی به اجتهاد رسید. وی در اخلاق و عرفان شاگرد دو عارف برجسته شیعه سید علی قاضی و محمدجواد انصاری همدانی بوده‌است.

نجابت پس از بازگشت از نجف به شیراز، همراه با سید عبدالحسین دستغیب در مبارزه علیه نظام پهلوی دست داشت و همزمان با درگذشت بروجردی و شروع مبارزات سید روح‌الله خمینی در سال ۱۳۴۰، به ترویج افکار وی پرداخت.

خدمات[ویرایش]

وی علاوه بر فعالیت‌های علمی و سیاسی، خدمات مهمی را در شهر شیراز انجام داده که مهم‌ترین آن‌ها تأسیس حوزه علمیه بنام «حوزه علمیه شهید محمدحسین نجابت» می‌باشد. او در این حوزه علاوه بر تدریس ادبیات، منطق، فلسفه، کلام، تفسیر، فقه و اصول در سطوح عالیه، در دو بعد عرفان نظری و عملی به تربیت شاگردان می‌پرداخت.[نیازمند منبع]

آثار[ویرایش]

از وی آثار منتشره و غیرمنتشره زیادی بجا مانده‌است که کتب «بصائر یا قرآن و اهل بیت» کلمة طیبه، توحید، کلمة عشق، حدیث سرو، شرح دعای رجبیه، ولایت شرعیه مطلقة فقیه، شرح زیارت شعبانیه و ده‌ها اثر مکتوب و صدها درس مضبوط دیگر از آن جمله است.[نیازمند منبع]

درگذشت[ویرایش]

وی در شب ۱۰ بهمن ۱۳۶۸ (سوم رجب ۱۴۱۰) درگذشت.[۱]

مدفن[ویرایش]

وی در بقعه سید میر محمد ابن موسی الکاظم در کنار مزار سید عبدالحسین دستغیب در شیراز دفن گردیده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. «عارف کامل حضرت آیت‌الله نجابت در یک نگاه؛ برگرفته از کتاب خدامحوری تألیف: قاسم کاکایی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ نوامبر ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۱۵ اوت ۲۰۱۰.
  • الذریعه، آقابزرگ تهرانی، چاپ نجف.
  • طلوع حق (یادنامه مرحوم حاج محمّدرضا گل آرایش)، صص ۶۸–۶۹.