جان هنری هلند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جان هنری هلند
متولد ۲ فوریهٔ ۱۹۲۹(۱۹۲۹-02-0۲)
فورت‌وین، ایندیانا، آمریکا
مرگ ۹ اوت ۲۰۱۵ میلادی (۸۶ سال)
ان آربر، میشیگان
زمینه فعالیت سامانه‌های پیچیده
روانشناسی
مهندسی برق
علوم رایانه
سازمان دانشگاه میشیگان
مؤسسه سنتا فه
محل تحصیل دانشگاه میشیگان
استاد راهنما آرتور والتر برکس
دانشجوهای دکتری ادگار کاد
شناخته شده برای پژوهش در الگوریتم ژنتیک
جوایز کمک هزینه مک‌آرتور (۱۹۹۲)
جایزه هارولد پندار (۱۹۹۹)
کمک هزینه انجمن اقتصاد جهانی

جان هنری هلند (به انگلیسی: John Henry Holland) (متولد ۲ فوریه سال ۱۹۲۹-درگذشت ۹ اوت ۲۰۱۵) دانشمند آمریکایی، استاد روانشناسی، استاد مهندسی برق و علوم کامپیوتر در دانشگاه میشیگان بود. او پیشرو در سیستم‌های پیچیده و علوم غیر خطی بود. او همچنین به عنوان پدر الگوریتم ژنتیک شناخته می‌شود. او در سال ۱۹۶۱ مدال لوییس. ای لوی را از مؤسسه فرانکلین دریافت کرد.[۱]

سرگذشت[ویرایش]

هلند در سال ۱۹۲۹ در فورت واین در ایندیانا به دنیا آمد. کارشناسی فیزیک در مؤسسه تکنولوژی ماساچوست (MIT) سال ۱۹۵۰، کارشناسی ارشد ریاضیات در سال ۱۹۵۴ از دانشگاه میشیگان و در سال ۱۹۵۹ دکترای علوم کامپیوتر را از دانشگاه میشیگان دریافت کرده‌است.[۲] او استاد روانشناسی و استاد مهندسی برق و علوم کامپیوتر در دانشگاه میشیگان بود. او هم‌چنین یکی از اعضای مرکز مطالعات سیستم‌های پیچیده (CSCS) در دانشگاه میشیگان و عضو هیئت امناء و هیئت علمی مؤسسه سانتافه بود.

فعالیت‌ها[ویرایش]

او در سال ۱۹۷۵ کتابی پیشگامانه در مورد الگوریتم‌های ژنتیکی، با نام «سازگاری در سیستم‌های طبیعی و مصنوعی» (Adaptation in Natural and Artificial Systems) نوشت.

آثار[ویرایش]

  • 1975, Adaptation in Natural and Artificial Systems
  • 1995, Hidden Order: How Adaptation Builds Complexity
  • 1998, Emergence: From Chaos to Order
  • 1959, "A universal computer capable of executing an arbitrary number of subprograms simultaneously", in: Proc. Eastern Joint Comp. Conf. pp.  ۱۰۸–۱۱۲.
  • 1960, "Iterative circuit computers", in: Proc. Western Joint Comp. Conf. pp.  ۲۵۹–۲۶۵.
  • 1962, "Outline for a logical theory of adaptive systems", in: JACM, Vol 9, nr. 3, pp.  ۲۷۹–۳۱۴.
  • 1970, "Hierarchical descriptions, universal spaces, and adaptive systems", in: Arthur W. Burks, editor. Essays on Cellular Automata. University of Illinois Press. ۱۹۷۰
  • 1989, "Using Classifier Systems to Study Adaptive Nonlinear Networks", in: Daniel L. Stein, editor. Lectures in the Sciences of Complexity. Addison Wesley. ۱۹۸۹
  • 1990, "Concerning the Emergence of Tag-Mediated Lookahead in Classifier Systems", in: Stephanie Forrest, editor. Emergent Computation: self-organizing, collective, and cooperative phenomena in natural and computing networks. MIT Press. ۱۹۹۱
  • 1992, "The Royal Road for Genetic Algorithms: Fitness Landscapes and GA Performance", in: Francisco J. Varela, Paul Bourgine, editors. Toward a Practice of Autonomous Systems: proceedings of the first European conference on Artificial Life. MIT Press. ۱۹۹۲
  • 1994, "Echoing Emergence: objectives, rough definitions, and speculations for ECHO-class models", in: George A. Cowan, David Pines, David Meltzer, editors. Complexity: metaphors, models, and reality, Addison-Wesley. 1994
  • 1995, "Can There Be A Unified Theory of Complex Adaptive Systems?", in: Harold J. Morowitz, Jerome L. Singer, editors. The Mind, The Brain, and Complex Adaptive Systems. Addison-Wesley. ۱۹۹۵
  • 2000, "Board Games", in: John Brockman, editor. The Greatest Inventions of the Past 2000 Years. Phoenix. ۲۰۰۰.
  • 2002, "What is to Come and How to Predict It.", in: John Brockman, editor. The Next Fifty Years: science in the first half of the twenty-first century. Weidenfeld & Nicholson. ۲۰۰۲

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]