جامع‌الحکمتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جامع‌الحکمتین رساله‌ایست از ناصر خسرو به زبان پارسی که در سال ۴۶۲ هجری قمری نوشته شده‌است. ناصرخسرو که فردی بلندمرتبه در میان اسماعیلیان به‌شمار می‌آمد و دارای مقام حجت بود این کتاب را به خواهش عین‌الدوله ابوالمعالی امیر بدخشان و در پاسخ به پرسش های ابوالهیثم در قصیدهٔ مشهورش دربارهٔ اصول عقاید اسماعیلیه نوشت. [۱] این کتاب از منابع مهم در آگاهی از اندیشه های ناصر خسرو و اسماعیلیه به شمار می رود.

وجه تسمیه[ویرایش]

چون این کتاب با هدف حل مشکلات دینی و معضلات فلسفی نوشته شده بود؛ ناصر خسرو بر آن نام جامع الحکمتین نهاد زیرا که در آن با حکمای دینی به آیات و اخبار و با حکمای فلسفی و فضلای منطقی به برهان سخن گفته است. یعنی حاوی مباحث حکمت دینی و فلسفه ی یونانی است.[۲]

چاپ[ویرایش]

دکتر محمد معین و دکتر هانری کربن در سال 1332به انضمام مقدمه ی دکتر معین و مقدمه ی فرانسوی دکتر کربین چاپ کرده اند که تجدید چاپ شده است

منابع[ویرایش]

  1. صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات ایران (جلد دوم). تهران: انتشارات فردوس. 
  2. ناصر خسرو. جامع الحکمتین. تهران: کتابخانه طهوری، 1332. 3.