جامعه‌شناسی اسپرانتو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جامعه‌شناسی اسپرانتو، شاخه‌ای از علم جامعه‌شناسی می‌باشد که به بررسی علمی ساختار، کارکرد و تحول جوامع اسپرانتوزبان می‌پردازد.[۱][۱][۲]

آثار علمی شاخص[ویرایش]

از جمله آثار علمی شاخص در حوزه جامعه‌شناسی اسپرانتو می‌توان به کتاب‌های حلقهٔ خانواده (La rondo familia) به قلم نیکولا راشیچ (Nikola Rašić) به سال ۱۹۹۴، پژوهشی جامعه‌شناختی بر جنبش اسپرانتو (Sociologia esploro de e-movado) به قلم دکتر زبیگنیف گالور (Zbigniew Galor) به سال ۲۰۱۰ و همچنین کتاب جنبش اسپرانتو (The Esperanto Movement) به قلم پیتر فورستر (Peter Forster) به سال ۱۹۸۲ اشاره کرد.[۳][۴][۵]

اکتشافات برجسته[ویرایش]

از جمله مهم‌ترین اکتشافات جامعه‌شناختی در ارتباط با جوامع اسپرانتوزبان می توان به موارد زیر اشاره داشت[۶]:

  • تعداد مردان اسپرانتودان بر زنان فزونی دارد؛
  • گرایش های سیاسی چپ مشهودتر هست؛
  • شمار افراد مجرد بر متعهل فزونی دارد؛
  • در خانواده‌هایی با سطح فرهنگی بالاتر تربیت یافته‌اند؛
  • با زبانهای بیگانه آشنایی بیشتری دارند؛
  • بر مشکلات اقلیت‌های زبانی آگاهی بیشتری دارند؛
  • گرایش‌های مذهبی کمتری از خود نشان می‌دهند.

منابع[ویرایش]