جاده اختصاصی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جاده اختصاصی (نیز: جاده خصوصی، راه اختصاصی، راه خصوصی، مسیر اختصاصی) به جادهای گفته می‌شود که مالکیت و نگهداری آن توسط یک فرد، سازمان یا شرکت  خصوصی صورت می‌گیرد و در اختیار دولت نیست.

جاده خصوصی در کانادا.

ورود به جاده اختصاصی ممکن است جرم محسوب شود () و ممکن است برخی مقررات جاده‌های عمومی در جاده‌های اختصاصی تغییراتی داشته باشند. راه دسترسی به مجتمع‌ها و خانه‌های خصوصی می‌تواند جاده اختصاصی باشد. 

جاده های اختصاصی در کشورها[ویرایش]

علاوه بر راههای کوچک خصوصی، بزرگراههای خصوصی نیز در کشورهای مختلف وجود دارند. [۱]  

[نیازمند منبع]

در کشور سوئد، چهار درصد از کل حمل و نقل جاده ای از طریق راههای اختصاصی صورت می‌گیرد. [۲]

در املاک خصوصی کانادا مالکان برای دسترسی به بخش‌های مختلف ملک، راههای خصوصی ایجاد می‌کنند.

همچنین نگاه کنید[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. جادیوید T. Beito های از Privies به بلوارها: خصوصی تامین زیرساخت ها در ایالات متحده در طول قرن نوزدهم بایگانی‌شده در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine در جری و دیوید جنکینز Sisk, eds., توسعه رضایت: داوطلبانه عرضه کالاهای عمومی و خدمات, سان فرانسیسکو,: ICS Press, 1993, 23–48; و شکل گیری زیرساخت های شهری از طریق غیر دولتی برنامه ریزی: اماکن خصوصی لوئیس 1869–1920, Journal of Urban تاریخ 16 (مارس 1990), 263–301.
  2. SOU:2001:67 2001