تکنیک‌های سازدهنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

در نواختن سازدهنی از شماری تکنیک از جمله بِندینگ (bending)، آوربندینگ (overbending)، تانگ‌بلک (tongue blocking)، ویبراتو (vibrato)، گلیساندو (glissando) و غیره استفاده می‌شود.

بِندینگ[ویرایش]

در سازدهنی دیاتونیک می‌توان با اجرای تکنیک بِندینگ، به شمار نت‌های قابل نواختن اضافه کرد و با این تکنیک، نیم‌پرده‌های کروماتیک را نیز نواخت. برای اجرای بندینگ باید از ماهیچه‌های حنجره و زبان کمک گرفت. با این حال، اجرای آن برای تازه‌کاران سخت است و مهارت پیدا کردن در این تکنیک نیاز به سال‌ها تمرین دارد. در سازدهنی کروماتیک نیز می‌توان بندینگ را اجرا کرد.

تکنیک بندینگ یکی از پایه‌های اساسی سازدهنی بلوز و راک است.

در تصویر زیر، نتیجهٔ حاصل از اجرای بندینگ بر روی سوراخ‌های ده‌گانهٔ سازدهنی دیاتونیک نمایش داده شده‌است:

                           |D |F |A|
                        |B |D|F|B |
hole:  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10 
       ---- 
blow: |C |E |G |C |E |G |C |E |G |C | 
draw: |D |G |B |D |F |A |B |D |F |A | 
       ----
      |C|F|A|C|E |G|
         |F |A |
            |G|

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]