تکرارگر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک تکرارگر بی‌سیم.

«تکرارگر» (repeater) تجهیزی الکترونیکی است که سیگنالی را دریافت کرده و آن را با سطح دامنه بالاتر، انرژی بیشتر یا به سمت دیگر یک مانع ارسال می‌کند. بدین ترتیب می‌توان سیگنال را بدون کاستی به فواصل دورتری فرستاد تا مناطق بیشتری را پوشش دهد.

در شبکه[ویرایش]

این وسیله حداکثر فاصله‌ای را که یک کابل شبکه محلی می‌تواند گسترده شود افزایش دهد. استفاده از یک تکرارگر یک شبکه محلی را به دو قسمت تقسیم نمی‌کند و شبکه تقابلی نمی‌سازد. از آنجا که تکرارگرها با سیگنال‌های فیزیکی واقعی سروکار دارند و در جهت تفسیر داده‌ای که انتقال می‌دهند تلاشی نمی‌کنند، این تجهیزات در «لایه فیزیکی» یعنی اولین لایه از «مدل مرجع OSI» عمل می‌کنند.

کاربرد ها[ویرایش]

تکرارگر ها برد یک سیگنال را با دوباره ارسال کردن آن افزایش می دهند. برای یک سیگنال سیمی، از تقویت کننده الکترونیکی استفاده می شود. تکرارگر دیجیتال (به انگلیسی: Digipeater) (از آمیختن دو واژه ی Digital و repeater) در رادیوی آماتور استفاده می شود.

فواید[ویرایش]

  • گسترش یک شبکه در یک منطقه ی بزرگتر را آسان می کند.
  • ارتباط میان روش های مختلف ارسال داده را امکان پذیر می کند (برای نمونه فیبر نوری، UTF، کابل هم محور)

زیان ها[ویرایش]

  • برای جلوگیری از اذدحام نمیتوان ترافیک را محدود کرد.
  • تکرارگر ها را نمیتوان در شبکه های دارای ساختارهای متفاوت استفاده کرد.

منابع[ویرایش]