تنبلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک نقاشی به نام زن بیکار

تنبلی، کاهلی و تن‌پروری به معنی عدم تمایل به فعالیت یا تلاش، علی‌رغم برخورداری از توانایی کافی‌ست.[۱]

در ایران[ویرایش]

طبق برخی آمارها، تنبلی ایرانیان بالاتر از متوسط جهانی‌ست، به طوری که بر اساس آمارهای جهانی، ایرانیان بعد از اعراب و آفریقاییان جایگاه سوم تنبلی را در جهان به خود اختصاص داده‌اند.[۲][۳] حسن قاضی‌مرادی نیز در کتابی با عنوان کار و فراغت ایرانیان به این مسئله پرداخته و در آن خاطرنشان می‌کند که «کار» و «تفریح» در بین ایرانیان، به شکل «زحمت» و «سرگرمی‌خواهی» نمود یافته‌است. از طرفی دیگر انتقادهایی به شیوه علمی به کار رفته در اینگونه پژوهش ها وارد شده است که تحلیل و استنتاج بر پایه داده های آماری پژوهش های انجام شده و حتی شکل، نحوه و نوع سوالات پرسیده شده را به چالش کشیده است. [۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ویکی‌پدیای انگلیسی
  2. تنبلی ایرانیان بالاتر از متوسط جهانی
  3. "کار" اولویت جامعه ایرانی نیست/ بطالت ضد ارزش دانسته شود
  4. [۱] فضائلی، احمد. «جایگاه جهانی ایران اسلامی از نظر تنبلی اجتماعی». راهبرد فرهنگ، بهار ۱۳۹۲، شماره ۲۱، ص ۵۷