تسلیم بی قید و شرط

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تسلیم بی‌قید و شرط (انگلیسی: Unconditional surrender) یکی از شیوه‌های خاتمه‌دادن به مخاصمات است که به موجب آن، هیچ حد و مرزی برای آزادی عمل طرف پیروز نسبت به سرنوشت دشمن شکست‌خورده تعیین نمی‌شود.

شاید معروف‌ترین تسلیم از این نوع در تاریخ، تسلیم نیروهای محور در جنگ جهانی دوم باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]