تحریک جریان مستقیم درون‌جمجمه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تحریک جریان مستقیم درون‌جمجمه‌ای
سرعنوان‌های موضوعی پزشکیD065908

تحریک جریان مستقیم درون جمجمه‌ای (tDCS)[۱]

در تحریک الکتریکی فراجمجمه‌ای، یک جریان بسیار ضعیف تا حدود 2 میلی آمپر با استفاده از الکترودها از سر عبور می کند و عبور این جریان باعث تغییر در فعالیت نورون ها (neurostimulation)می شود. اعمال این جریان می‌تواند به شکل جریان مستقیم(tDCS)، متناوب (tACS)و یا نویزی(tRNS) باشد. این دستگاه برای کمک به بیماران با صدمات مغزی مانند مانند افسردگی، سردردهای میگرنی، بازتوانی پس از سکته مغزی، اسکیزوفرنی استفاده می شود. به نظر می‌رسد TDCS تا حدودی در درمان افسردگی مؤثر است. با این حال، هیچ مدرکی وجود ندارد که آن را برای تقویت شناختی در افراد سالم مفید دانسته باشد.

روش TDCS همانطور که به عنوان یک درمان تحریکی مغزی غیرتهاجمی، کاربردهای بالینی بیشتری پیدا می­کند با موضوعات جدیدی نیز مواجه می­شود. یکی از این موضوعات، مربوط به روش­شناسی آن می­شود: اینکه چطور TDCS را در روانپزشکی عصبی استفاده کنیم حال آنکه این رشته از نظر تاریخی بر داروشناسی تکیه داشته است. همچنین اینکه چه رویکردهایی در طرح مطالعه به کار روند (دو راهه، سه راهه، عاملی و ....)، روش­شناسی مطالعه (استفاده از پلاسبو، استفاده همزمان با دارو)، نیازمندی­های مربوط به نمونه (برای مثال اندازه نمونه، ملاک کفایت نمونه)، مداخلات (برای مثال جای­گذاری الکترودها، مقدار و دوره تحریک و همچنین مقایسه با دارودرمانی)، نتایج و نیز ایمنی این درمان از جمله مواردی هستند که در زمینه کاربرد TDCS مطرح می­شوند([۲]).

منابع[ویرایش]

  1. «پژوهش‌های تازه درباره تحریک الکتریکی مغز، اثرات تحریک الکتریکی مغز بر هوش و خلاقیت». روزنامه اطلاعات. ۱۰ خرداد ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۸ دسامبر ۲۰۱۶.
  2. کلهرنیا گل کار، مهدی (۱۳۹۶). تحریک جریان مستقیم درون جمجمه­ ای. تهران:. تهران: نشر علم و فرهنگ. صص. ۱۶. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۹۷-۱۴۰-۲-۵. کاراکتر soft hyphen character در |عنوان= در موقعیت 30 (کمک)