تاکتیک‌های شوک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

تاکتیک‌های شوک (انگلیسی: Shock tactics‎) از تاکتیک‌های نظامی و جنگ زمینی است، که بر پایه آن فرماندهان با اجرای یک مانور تهاجمی، سعی می‌کنند با یک پیشروی سریع و قاطع، دشمن را تحت فشار روانی قرار دهند و مجبور به عقب‌نشینی نمایند. اجرای تاکتیک‌های شوک همواره با پذیرش درجه بالایی از ریسک همراه خواهد بود. از نبردهایی که در آنها از تاکتیک شوک استفاده شده می‌توان به: نبرد وین در جنگ بزرگ عثمانی و نبرد گتیسبرگ در جنگ داخلی آمریکا اشاره کرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]