بی‌طرفی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

بی‌طرفی یکی از اصلی ترین اصول عدالت است مبنی بر اینکه تصمیمات باید بر مبنای معیارهای عینی و شهودی باشد، نه بر مبنای گرایش‌های خاص، جانبدارانه، پیش‌داوری یا نفع‌طلبی. معمولاً نگاه بی‌طرفانه، نگاه اخلاقی محسوب می‌شود.[۱]

منابع[ویرایش]