بیماری ازگود اشلاتر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بیماری ازگود اشلاتر
Radiograph of human knee with Osgood–Schlatter disease.png
Lateral radiograph of the knee demonstrating fragmentation of the tibial tubercle with overlying soft tissue swelling.
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
تخصصروماتولوژی، استخوان‌پزشکی
آی‌سی‌دی-۱۰M92.5
آی‌سی‌دی-9-CM732.4
دادگان بیماری‌ها9299
مدلاین پلاس001258
ئی‌مدیسینemerg/۳۴۷ orthoped/426 radio/491 sports/89
پیشنت پلاسبیماری ازگود اشلاتر

بیماری ازگود اشلاتر (به انگلیسی: Osgood-Schlatter disease) یک بیماری مربوط به استخوان‌سازی بیش‌ازحد طبیعی در ناحیه برجستگی استخوان درشت‌نی است. معمولاً بیماران از درد ناحیه مربوطه شاکی هستند.

بیماری ازگود اشلاتر در پسران و دختران یازده تا پانزده سال اتفاق می‌افتد. بیماری در پسران شیوع بیشتری نسبت به دخترها دارد. این بیماری با سطح فعالیت‌های فرد ارتباط دارد. در ورزشکاران (وزرش‌های سنگین) شیوع بیماری به علت بالا بودن میزان فعالیت فرد بیشتر از افراد غیر ورزشکار است.

سازوکار آسیب[ویرایش]

علت بیماری به‌طور دقیق مشخص نیست اما می‌تواند در ارتباط با رشد سریع اسخوان و ضربات باشد. در اکثر موارد مرحله‌ای از رشد سریع استخوانی پیش از شروع بیماری وجود دارد.[۱]

با توجه به اینکه زردپی کشکک (پاتلار) به برجستگی استخوان درشت‌نی اتصال می‌یابد کشش‌های زردپی کشکک (مثلاً به علت انقباض‌های شدید عضلات چهارسر) به ویژه در قسمت انتهایی آن به برجستگی درشت‌نی انتقال می‌یابد و باعث افزایش استخوان‌سازی در این نواحی می‌شود. استخوان‌سازی می‌تواند در قسمت پشت زردپی کشکک نیز ایجاد گردد.

علایم و نشانه‌ها[ویرایش]

علایم و نشانه‌های بیماری ازگود اشلاتر عبارتنداز:

-وجود درد در قسمت جلوی زانو

-برجستگی بیشتر از حد معمول در ناحیه برجستگی استخوان درشت‌نی

-حساسیت به لمس در ناحیه برجستگی استخوان درشت‌نی

-درد با فعالیت تشدید و با استراحت کاهش می‌یابد.

-انقباض مقاومتی عضله چهار سر باعث تشدید درد می‌گردد.

-افزایش درد به هنگام چهار زانو یا دو زانو نشستن و فعالیت‌هایی چون دویدن و پریدن.

-سستی و آتروفی (کاهیدگی) ماهیچه چهارسر ران در مراحل پیشرفته وجود دارد.

-رادیوگرافی برجسته شدن و گاهی قطعه قطعه شدن برجستگی درشت‌نی را نشان می‌دهد.

درمان[ویرایش]

در بسیاری از موارد بیماری به‌طور خود به خود بهبود می‌یابد. درمان در گذشته شامل گچ‌گیری یا آتل‌گیری بود ولی امروزه به دلیل عوارض بی حرکتی کامل به ویژه در ورزشکاران کنار گذاشته شده‌است.[۲]

درمان شامل موارد زیر است:

-کاهش سطح فعالیت‌ها به ویژه در زمان‌هایی که درد شدید است.

-کنترل فعالیت‌های روزمره جهت جلوگیری از فشار به ناحیه برجستگی استخوان درشت نی.

-پرهیزاز وضعیت‌های دردناک

-استفاده از یخ در مراحل حاد

-تمرینات کششی مناسب تحت نظارت متخصص ارتوپد و فیزیوتراپیست

-استفاده از وسایل محافظت‌کننده جهت جلوگیری از فشار به ناحیه برجستگی درشت نی

-استفاده از داروهای ضد التهابی تحت نظارت متخصص ارتوپد

-انجام جراحی که بیشتر در موارد کندگی برجستگی استخوان درشت نی مطرح است.

پانویس[ویرایش]

  1. اعلمی هرندی، بهادر، اصول ارتوپدی و شکسته بندی، چاپ ششم، ص ۲۵۵.
  2. ناصری، نسرین، فیزیوتراپی در ضایعات ارتوپدیک، ص 174

منابع[ویرایش]

  • http://en.wikipedia.org/wiki/Osgood-Schlatter_disease
  • اعلمی هرندی، بهادر، اصول ارتوپدی و شکسته بندی، چاپ ششم، نشر فروغ اندیشه
  • ناصری، نسرین، فیزیوتراپی در ضایعات ارتوپدیک، انتشارات صبح سعادت، چاپ اول، شابک:۴-۷-۹۳۴۰۸-۹۶۴