بونوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

بونوس (به یونانی: Βῶνος یا Βόνος) یک سیاستمدار و فرمانده بیزانسی بود که رابطه نزدیکی با امپراتور هراکلیوس داشت. او نقش اصلی در دفاع از کنستانتینوپل در محاصره آوارها و ایرانیها در سال ۶۲۶ میلادی بر عهده داشت. در سال ۶۲۲، بعد از برقراری صلح با آوارها در بالکان، هراکلیوس شخصاً علیه ایرانیان وارد میدان شد. او بونوس را در کنستانتینوپل به عنوان معاون امپراتور و سرپرست پسران جوانش همراه با پاتریارک سرژیوس باقی گذاشت.[۱][۲] در طول غیبت هراکلیوس به دلیل حضور در جبهه، بونوس به عنوان نایب‌السلطنه عمل می‌کرد.[۳] در زمان محاصره کنستانتینوپل بونوس به رهبری نیروهای مدافع شهر پرداخت و کمی بعد از شکست حصر شهر در سال ۶۲۶ وی در تاریخ ۱۱ مارس ۶۲۷ در گذشت و در صومعه سنت جان استودیوسی به خاک سپرده شد.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. (Martindale، Jones و Morris 1992، ص. 242).
  2. (Kaegi 2003، ص. 112).
  3. (Kaegi 2003، ص. 120).
  4. (Kaegi 2003، ص. 149).

منابع[ویرایش]

  • Kaegi, Walter Emil (2003). Heraclius, Emperor of Byzantium. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. ISBN 0-521-81459-6.
  • Martindale, John Robert; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, J., eds. (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume III: A.D. 527–641. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-20160-5.