پرش به محتوا

بزرگراه میان‌ایالتی ۲۶

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بین ایالتی ۲۶ marker
بین ایالتی ۲۶
اطلاعات مسیر
طول۳۰۵٫۶۲ مایل (۴۹۱٫۸۵ کیلومتر)
تقاطع‌های بزرگ
انتهای غربی US ۱۱W / US ۲۳ / SR ۱ / SR ۱۳۷ in کینگزپرت، تنسی
  I-۸۱ in کینگزپرت، تنسی
I&#۸۲۰۹;۴۰ / I&#۸۲۰۹;۲۴۰ in اشویل، کارولینای شمالی
I&#۸۲۰۹;۸۵ near اسپارتنبورگ، کارولینای جنوبی
I&#۸۲۰۹;۳۸۵ near لرنز، کارولینای جنوبی
I&#۸۲۰۹;۲۰ near کلمبیا، کارولینای جنوبی
I&#۸۲۰۹;۷۷ near کلمبیا، کارولینای جنوبی
I&#۸۲۰۹;۹۵ near ارینجبرگ، کارولینای جنوبی
انتهای شرقی US ۱۷ in چارلستون، کارولینای جنوبی
سامانه بزرگراهی

میان‌ایالتی ۲۶ (به انگلیسی: Interstate 26) مشهور به I-26، نام یک بزرگراه اسماً شرق به غرب ولی در واقع جنوب به شمال در در آمریکا است.

این بزرگراه از ۳ ایالت عبور می‌کند و ۵۶۲ کیلومتر طول دارد.[۱]

بزرگراه میان‌ایالتی ۲۶ (Interstate 26 یا I-26) یک مسیر اصلی از سامانه بزرگراه‌های میان‌ایالتی در ایالات متحده جنوب شرقی است. این بزرگراه که با توجه به شماره زوجش اسماً شرقی-غربی است، از تقاطع بزرگراه ۱۱ دبلیو و بزرگراه ۲۳ در کینگزپرت آغاز شده و عموماً به سمت جنوب شرق تا بزرگراه ۱۷ در چارلستون امتداد می‌یابد.[۲] بخشی از مسیر که از مارز هیل به سمت شرق (جنوب جغرافیایی) تا بزرگراه میان‌ایالتی ۲۴۰ در اشویل ادامه دارد، دارای تابلوهای «آی-۲۶ آینده» است، زیرا این بزرگراه هنوز تمام استانداردهای بزرگراه میان‌ایالتی را دارا نیست.

به سمت شمال از کینگزپرت، بزرگراه ۲۳ ایالات متحده تا پورتسموث به عنوان کریدور B از سامانه بزرگراهی توسعه آپالاشی و فراتر از آن تا کلمبوس به عنوان کریدور C ادامه می‌یابد. در پیوند با کریدور کلمبوس-تولیدو در اوهایو که توسط بزرگراه میان‌ایالتی ۷۵، بزرگراه ۲۳ و جاده ۱۵ ایالتی اوهایو شکل گرفته، بزرگراه میان‌ایالتی ۲۶ بخشی از یک بزرگراه عمدتاً پرسرعت چهاربانده یا بیشتر را از دریاچه‌های بزرگ تا ساحل اقیانوس اطلس در چارلستون تشکیل می‌دهد.

مسافت‌ها
 مایل[۳]کیلومتر
تنسی ۵۴٫۴۵ ۸۷٫۶۳
کارولینای شمالی ۵۲٫۶۹ ۸۴٫۸۰
کارولینای جنوبی ۲۲۰٫۹۵ ۳۵۵٫۵۸
مجموع ۳۲۸٫۰۹ ۵۲۸٫۰۱

آی-۲۶ یک بزرگراه میان‌ایالتی مورب است که در جهت شمال غربی-جنوب شرقی قرار دارد. امتداد شمالی اشویل عمدتاً شمالی-جنوبی است. در جایی که آی-۲۶ از رودخانه فرنچ برود در اشویل و روی پل جفری بوون عبور می‌کند، بزرگراه در جهت مخالف نام‌گذاری‌اش حرکت می‌کند. (بخش غربی آی-۲۶ در واقع به سمت شرق می‌رود. آی-۲۶ با بزرگراه میان‌ایالتی ۲۴۰ هم‌پوشانی دارد، به طوری که بخش شرقی آی-۲۴۰ و بخش غربی آی-۲۶ یک مسیر واحد هستند.) هنگامی که در سال ۲۰۰۳ این امتداد ایجاد شد، شماره خروجی‌ها در کارولینای شمالی ۳۱ عدد افزایش یافت تا منعکس‌کننده مسافت پیموده شده جدید باشد. بخشی که با آی-۲۴۰ مشترک است، با هر دو نام آی-۲۴۰ و آی-۲۶ تابلوگذاری شده اما از الگوی شماره‌گذاری خروجی آی-۲۴۰ پیروی می‌کند.

در بخش شمالی اشویل تا مارز هیل، تابلوهای آی-۲۶ دارای یک تابلوی اضافی «آینده» در بالای تابلوهای شرق و غرب هستند، زیرا آزادراه قدیمی بزرگراه ۲۳ ایالات متحده هنوز تمام استانداردهای میان‌ایالتی را ندارد. شانه جاده در بخش‌های کوتاهی از مسیر همچنان غیراستاندارد یا ناموجود است. همچنین بازسازی و جابه‌جایی مسیر در اشویل برای اجتناب از برخی جاده تبادلی تنگ برنامه‌ریزی شده است.

آی-۲۶ در نزدیکی کوهستان بالد در نزدیکی اروین

شماره خروجی‌ها در تنسی پیش‌تر به صورت معکوس بود (از شرق به غرب افزایش می‌یافت) زیرا این بزرگراه سابقاً با نام بزرگراه ۲۳ ایالات متحده (و بزرگراه میان‌ایالتی ۱۸۱) و با جهت شمالی-جنوبی تابلوگذاری شده بود. اگرچه این کار با قراردادهای شماره‌گذاری جنوب به شمال مطابقت داشت، اما این شماره‌گذاری خروجی در مارس ۲۰۰۷ در تمام ۲۸۴ تابلوی امتداد آی-۲۶ تغییر کرد تا با بقیه بزرگراه که شماره‌گذاری شرق به غرب دارد، هماهنگ شود. تابلوهای باقی‌مانده آی-۱۸۱ در شمال بزرگراه میان‌ایالتی ۸۱ نیز در همان زمان با تابلوهای آی-۲۶ جایگزین شدند.

در تمام طول مسیر در تنسی، آی-۲۶ با بزرگراه ۲۳ ایالات متحده هم‌مسیر است. این مسیر به یاد جیمی کوئیلن، نماینده سابق مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از ایالت تنسی، بزرگراه جیمز اچ. کوئیلن نامیده می‌شود.

در تنسی، بزرگراه ۲۳ از مرز ایالتی ویرجینیا به مسافت ۱ مایل (۱٫۶ کیلومتر) به سمت جنوب تا کینگزپرت امتداد دارد. آی-۲۶ از تقاطع بزرگراه ۲۳ با بزرگراه ۱۱ دبلیو در شمال غربی شهر آغاز می‌شود. پس از حدود ۱٬۰۰۰ یارد (۹۱۰ متر)، آی-۲۶ از شاخه جنوبی رودخانه هولستون عبور کرده و مسیری به سمت جنوب شرق را در شهرستان سولیوان در پیش می‌گیرد. این بزرگراه در خروجی ۸-آ در جنوب غربی کولونیال هایتس به تقاطع اصلی خود با آی-۸۱ می‌رسد.

مدت کوتاهی پس از ورود به شهرستان واشینگتن، به بخش شمال غربی جانسون سیتی رسیده و در حالی که از بخش‌های شمالی و شرقی شهر عبور می‌کند، به عنوان یک مسیر عبوری محلی نیز عمل می‌کند. پیش از تغییر جهت به سمت جنوب، مسیر از نواحی کوهستانی‌تری عبور می‌کند. پس از ورود کوتاه به شهرستان کارتر، از خروجی ۲۷ عبور کرده و وارد جنگل ملی چروکی و شهرستان ونیکوی می‌شود. از این نقطه، بزرگراه از بخشی از کوهستان بلو ریج عبور می‌کند.

بقیه مسیر آی-۲۶ در تنسی از منطقه‌ای کم‌جمعیت در ارتفاعات بالای ۱٬۸۰۰ فوت (۵۵۰ متر) عبور کرده و سپس به مرز ایالتی کارولینای شمالی می‌رسد.

کارولینای شمالی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
آی-۲۶ و بزرگراه ۷۴ در شهرستان پولک، کارولینای شمالی

در حالی که آی-۲۶ پس از عبور از مرز تنسی-کارولینای شمالی از کوه‌های بالد می‌گذرد، از یک منطقه روستایی با ارتفاع نسبتاً زیاد عبور می‌کند.[۴] در گردنه سام، به بالاترین ارتفاع خود یعنی ۳٬۷۶۰ فوت (۱٬۱۵۰ متر) می‌رسد.[۵] به مسافت ۲ مایل (۳٫۲ کیلومتر) در هر دو طرف مرز ایالتی، ارتفاع بزرگراه حداقل ۳٬۰۰۰ فوت (۹۱۰ متر) است.[۶]

این بزرگراه ابتدا وارد کوه‌های والنات و بالد در رشته‌کوه آپالاشی شده و در حین عبور از جنگل‌های ملی پیزگاه و چروکی، به کوهستان بلو ریج می‌رسد. آی-۲۶ آینده سپس از مارز هیل و واورویل عبور می‌کند. پس از ورود به اشویل از سمت شمال، آی-۲۶ با بزرگراه میان‌ایالتی ۲۴۰ ادغام شده و این دو بزرگراه به مسافت ۴٫۵ مایل (۷٫۲ کیلومتر) مسیر مشترکی دارند و از رودخانه فرنچ برود عبور می‌کنند. سپس این دو بزرگراه یک جاده تبادلی اصلی با بزرگراه میان‌ایالتی ۴۰ دارند که در آنجا آی-۲۴۰ پایان یافته و بزرگراه ۲۳ ایالات متحده به سمت شرق جدا می‌شود. آی-۲۶ اشویل را به سمت جنوب ترک می‌کند.

پس از ورود به حوضه آبریز رودخانه فرنچ برود در مناطق آردن، فلچر و هندرسون‌ویل، زمین به میزان قابل توجهی هموار می‌شود. سپس بزرگراه از خط تقسیم قاره‌ای شرقی در ارتفاع ۲٬۱۳۰ فوت (۶۵۰ متر) عبور کرده و از روی مرتفع‌ترین پل کارولینای شمالی، یعنی پل یادبود پیتر گایس، در ارتفاع ۲۲۵ فوت (۶۹ متر) بالای رودخانه گرین می‌گذرد. آی-۲۶ سپس به سمت جنوب با شیب شش درصد به سمت شهرستان پولک سرازیر شده و با بزرگراه ۷۴ ایالات متحده تلاقی می‌کند.

آی-۲۶ در کارولینای شمالی بین تقاطع خود با بزرگراه ۱۹ ایالات متحده (خروجی ۹) و مرز تنسی، به عنوان یک بزرگراه خوش‌منظره شناخته شده است.[۷] در گردنه سام، مسیر آپالاشی از زیر آی-۲۶ عبور می‌کند.

کارولینای جنوبی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
مسیر شرق به غرب در امتداد آی-۲۶ در کارولینای جنوبی در نزدیکی پراسپریتی

آی-۲۶ در شمال شرقی لاندروم وارد کارولینای جنوبی شده و به سمت جنوب شرق حرکت می‌کند. نخستین شهر بزرگ در مسیر آن اسپارتنبورگ است که در آنجا با بزرگراه میان‌ایالتی ۸۵ تلاقی دارد. با عبور از جنگل ملی سامتر، پیش از ورود به منطقه کلان‌شهری کلمبیا، به نیوبری متصل شده و در کیسی به پایانه جنوبی بزرگراه میان‌ایالتی ۷۷ می‌رسد.

آی-۲۶ به سمت جنوب شرق تا شهرستان ارینجبرگ ادامه یافته و با بزرگراه میان‌ایالتی ۹۵ تلاقی می‌کند. پس از آی-۹۵، بزرگراه از دشت‌های هموار با شهرنشینی اندک عبور کرده و پس از گذر از سامرویل به پایانه شرقی خود در چارلستون می‌رسد.

آی-۲۶ در کارولینای جنوبی به عنوان مسیر تخلیه در زمان توفند شناخته می‌شود. در هنگام تخلیه، معکوس کردن باندهای حرکت در آی-۲۶ بین تقاطع آن با آی-۵۲۶ در چارلستون و آی-۷۷ در کلمبیا رخ می‌دهد.[۸] این کار برای کمک به مسافرانی است که منطقه چارلستون را ترک می‌کنند.

بودجه آی-۲۶ در کارولینای جنوبی توسط قانون بزرگراه کمک فدرال مصوب ۱۹۵۶ تأمین شد. ساخت‌وساز در سال ۱۹۵۷ آغاز شد و در سال ۱۹۶۹ به پایان رسید. تا اواخر سال ۱۹۶۰، آی-۲۶ از اسپارتنبورگ تا کلمبیا کامل شده بود و در فوریه ۱۹۶۹، ساخت آن از مرز کارولینای جنوبی-کارولینای شمالی تا کلمبیا با هزینه ۱۱۸ میلیون دلار به پایان رسید.

برنامه‌ریزی برای امتداد آی-۲۶ از اشویل تا آی-۸۱ در نزدیکی کینگزپرت در سال ۱۹۸۷ آغاز شد تا رانندگان کامیونی که به سمت آی-۸۱ می‌رفتند و ترددشان در بزرگراه‌های ۱۹ و ۲۳ ممنوع بود، امکان تردد داشته باشند. بخش مارز هیل تا مرز تنسی در اوت ۲۰۰۳ با هزینه ۲۳۰ میلیون دلار افتتاح شد. همچنین در سال ۲۰۰۳، امتداد کامل آی-۲۶ از مرز کارولینای شمالی تا آی-۸۱ تکمیل و بازگشایی شد.[۹]

بزرگراه میان‌ایالتی ۱۸۱

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

I-181 marker

I-181

موقعیتجانسون سیتیکینگزپرت، تنسی
طول۲۳٫۸۵ مایل[۱۰] (۳۸٫۳۸ کیلومتر)
Existed1985–2007

بزرگراه میان‌ایالتی ۱۸۱ (I-181) در دسامبر ۱۹۸۵ به عنوان نام‌گذاری میان‌ایالتی بزرگراه ۲۳ ایالات متحده در تنسی تثبیت شد که پیش‌تر در دهه ۱۹۷۰ بر پایه استانداردهای میان‌ایالتی ساخته شده بود. آی-۱۸۱ از جانسون سیتی تا کینگزپرت به طول ۲۳٫۸۵ مایل (۳۸٫۳۸ کیلومتر) امتداد داشت. در اوت ۲۰۰۳، پس از تکمیل بخشی در کارولینای شمالی، آی-۲۶ به سمت غرب در تنسی امتداد یافت و جایگزین آی-۱۸۱ از جانسون سیتی تا بزرگراه میان‌ایالتی ۸۱ شد. در مارس ۲۰۰۷، آی-۱۸۱ رسماً از رده خارج شد و تمام تابلوها و شماره خروجی‌ها به آی-۲۶ تغییر یافت.[۱۱][۱۲][۱۳]

جاده تبادلی آی-۲۶ در اشویل، این بزرگراه را به آن سوی رودخانه فرنچ برود منتقل خواهد کرد و ترافیک خیابان پاتون را به مسیرهای محلی هدایت می‌کند. قرارداد نهایی برای بخش اصلی این پروژه در می ۲۰۲۴ انتخاب شد که با مبلغ ۱٫۱۵ میلیارد دلار، بزرگ‌ترین قرارداد در تاریخ این ایالت محسوب می‌شود.[۱۴]

تقاطع‌های اصلی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

؛ تنسی

US ۱۱W / US ۲۳ در کینگزپرت. آغاز هم‌پوشانی با بزرگراه ۲۳.
آی-۸۱ در کینگزپرت
US ۱۱E / US ۱۹W در جانسون سیتی.
US ۳۲۱ در جانسون سیتی

؛ کارولینای شمالی

US ۱۹ / US ۲۳A در شمال شرقی مارز هیل. آغاز هم‌پوشانی با بزرگراه ۱۹.
آی-۴۰ / آی-۲۴۰ / US ۷۴ در اشویل.
US ۲۵ در فلچر.

؛ کارولینای جنوبی

آی-۸۵ در نزدیکی اسپارتنبورگ
آی-۳۸۵ در کلینتون
آی-۲۰ در کلمبیا
آی-۷۷ در کیسی
آی-۹۵ در شرق بوومن
آی-۵۲۶ در چارلستون شمالی
US ۱۷ در چارلستون.

مسیرهای کمکی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. «Interstate-Guide: Interstate 26». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۷ اوت ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. "Overview Map of I-26" (Map). Google Maps. Cartography by Google, Inc. Google Inc. Retrieved February 15, 2008.
  3. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام fhwa وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  4. "I-26 Scenic Highway". Blue Ridge National Heritage Area (in American English). Retrieved August 15, 2019.
  5. "Sams Gap: NC/TN Border". Waymarking.com. Retrieved November 27, 2011.
  6. Sams Gap (Map). Maptech. Retrieved November 27, 2011.
  7. "America's Scenic Byways::Interstate 26 Scenic Highway". scenicbyways.info. Retrieved August 15, 2019.
  8. "Highway Evacuations in Selected Metropolitan Areas: Assessment of Impediments" (PDF). مدیریت بزرگراه‌های فدرال. April 2010. Archived from the original on February 13, 2017. Retrieved August 9, 2023.
  9. "OKRoads – Interstate 26". www.okroads.com. Retrieved August 15, 2019.
  10. "Interstate 181 (Tennessee)" (Map). Google Maps. Cartography by Google, Inc. Google Inc. Retrieved December 2, 2013.
  11. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام allen وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  12. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام AASHT2003 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  13. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام AASHTO2006 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  14. Hofmann, Will (May 23, 2024). "I-26 Connector contract the largest in NC history: Contractor Archer-Wright Joint Venture's $1.15B design was selected for the project". Asheville Citizen-Times.
سامانه بزرگراه‌های میان ایالتی Interstate Highway marker
۴ ۵ ۸ ۱۰ ۱۲ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۹ ۲۰ ۲۲ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۹ ۳۰
۳۵ ۳۷ ۳۹ ۴۰ ۴۳ ۴۴ ۴۵ ۴۹ ۵۵ ۵۷ ۵۹ ۶۴ ۶۵ ۶۶ ۶۸ ۶۹
۷۰ ۷۱ ۷۲ ۷۳ ۷۴ ۷۵ ۷۶ (غ) ۷۶ (ش) ۷۷ ۷۸ ۷۹ ۸۰ ۸۱ ۸۲
۸۳ ۸۴ (غ) ۸۴ (ش) ۸۵ ۸۶ (غ) ۸۶ (ش) ۸۷ ۸۸ (غ) ۸۸ (ش) ۸۹ ۹۰
۹۱ ۹۳ ۹۴ ۹۵ ۹۶ ۹۷ ۹۹