برندسازی شخصی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

برندسازی شخصی فرایندی است که توسط آن، افراد و تخصص‌شان مثل برندهای تجاری علامت‌گذاری می‌شوند.[۱] در حالی که تکنیک‌های قدیمی مدیریت خودیاری، دربارهٔ خودبهبودی و افزایش مهارتهای شخصی صحبت می‌کرد، مفهوم برندسازی شخصی، می‌گوید موفقیت از خود محصول بدست می‌آید.[۱] به این معنا که ذات و ماهیت یک محصول، مشخص می‌کند که آن محصول موفق خواهد بود یا نه.

به زبان ساده‌تر، برندسازی شخصی یا پرسنال برندینگ، ویژگی منحصر به فردی است که در ذهن مخاطب ایجاد کرده ابد و دیگران شما را با آن به یاد می‌آورند. برند شخصی شما میراثی است که از خودتان به جا می‌گذارید. به علاوه، این فرایند به صورت ایجاد یک دارایی که به فرد خاصی تعلق دارد نیز تعریف می‌شود؛ که پیکر، پوشش، ظاهر فیزیکی و زمینه‌های دانش را در بر می‌گیرد. اما برندسازی شخصی، فقط به این موارد محدود نمی‌شود و منجر به یک احساس منحصربه‌فرد تشخیص، به یاد ماندنی و ایده‌آل در صاحب برند می‌شود. این اصطلاح اولین بار در یک مقاله در سال ۱۹۹۷ توسط تام پترز استفاده و مطرح شد.

برندسازی شخصی اغلب شامل کاربرد نام یک فرد برای محصولات مختلف است. مثل سازمان ترامپ که خانواده دونالد ترامپ از این عنوان برای فعالیت‌های اقتصادی‌شان استفاده می‌کنند.

تاریخچه[ویرایش]

برندسازی شخصی، تثبیت موقعیت شخصی و تمام برندسازی‌های فردی با هر نامی، اولین بار در کتاب Think and Grow Rich در سال ۱۹۳۷ توسط ناپلئون هیل معرفی شد. این ایده بعدها در سال ۱۹۸۱ در کتاب Positioning: The Battle for Your Mind، توسط ال ریس و جک تراوت منتشر شد.[۲] مخصوصاً در فصل ۲۳ (تثبیت موقعیت حرفه و خودتان)، می‌توانید از استراتژی تثبیت موقعیت برای پیشبرد حرفهٔ خودتان بهره ببرید. کلید اصلی: «سعی نکنید همهٔ کارها را خودتان انجام دهید. اسبی را برای راندن پیدا کنید [کار را به کاردان بسپارید!].» این اصل بعدها توسط تام پترز معروف شد.

منابع و مراجع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Lair, Daniel J.; Sullivan, Katie; Cheney, George (2005). "Marketization and the Recasting of the Professional Self". Management Communication Quarterly. 18 (3): 307–343. doi:10.1177/0893318904270744.
  2. Ries, Al; Trout, Jack (1981). Positioning: The Battle for your Mind. McGraw-Hill. ISBN 978-0-07-135916-0.