برزنجی‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

سادات بَرزَنجی خاندان کُرد از شیوخ طریقت نوربخشیه و قادریه در کردستان ایران و استان اذربایجان غربی و عراق می‌باشند.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

برزنجیان از سادات متنفذ جنوب کردستان در سده‌های هفتم تا سیزدهم و نیز در حال حاضر هستند. این خاندان نسب خود را به امام موسی کاظم می‌رسانند. نام برزنجی برگرفته از روستایی به نام برزنجه در خاور سلیمانیه است. سال استقرار آنان در برزنجه ۶۵۶ یا ۸۶۰ ه‍.ق ذکر شده‌است.[۲] دربارهٔ علت استقرار آنان در برزنجه، ادموندز بر اساس منابع شفاهی، داستانی آورده‌است که خود به ناسازگاری تاریخی آن تصریح دارد. شیوخ نوربخشیه و قادریه از نسل شیخ عیسی هستند از جمله بابا رسول، شیخ محمد نودهی، شیخ حسن گله‌زرد، شیخ اسماعیل قازانقایی (ولیانی)، شیخ محمد معروف، کاک احمد و شیخ محمود برزنجی. از خاندان برزنجی بزرگان دیگری در فقه و حدیث و علوم اسلامی شهرت داشتند، و بدین‌گونه چندین سده، هدایت مردم این منطقه بر عهده آنان بود.

پانویس[ویرایش]

  1. «سادات برزنجی». دانشنامه جهان اسلام. ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۸.
  2. سیسیل جان ادموندز؛ ترجمه ابراهیم یونسی (۱۳۸۲). کردها، ترکها، عربها. تهران: نشر روزبهان.

منابع[ویرایش]

  • (۱) سیسیل جی ادموندز، کردها، ترکها، عربها، ترجمه ابراهیم یونسی، تهران ۱۳۶۷ ش.
  • (۲) محمد رئوف توکلی، تاریخ تصوف در کردستان، (بی جا، بی تا).
  • (۳) عبدالکریم مدرس، دانشمندان کرد در خدمت علم و دین، ترجمه احمد حواری نسب، تهران ۱۳۶۹ ش.
  • (۴) بابا مردوخ روحانی، تاریخ مشاهیر کرد، تهران ۱۳۶۴–۱۳۷۱ ش