افضل‌الدین محمد بن حبیب‌الله ترکه اصفهانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

خواجه افضل‌الدین محمد بن حبیب‌الله ترکه اصفهانی، حکیم، قاضی، شاعر، فقیه و عارف قرن ۱۰ قمری، دوران صفوی، به «ترکه» مشهور و در اشعارش به «افضل» متخلص است. وی اهل اصفهان و اصالتاً اجدادش (آل ترکه[۱]) از خجند ترکستان بوده است. وی از شاگردان مقدس اردبیلی بوده است. در دوره‌ای قاضی القضاة اصفهان بوده است. نموذج العلوم (مشتمل بر فنون علوم هفتگانه و منطق و حکمت و هندسه و فقه و اصول) از آثار اوست. وی به سال ۹۹۱ق در ری درگذشت و همان‌جا دفن شد.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. ترکه اصفهانی (خاندان) دانشنامه جهان اسلام
  2. خواجه افضل الدین ترکه مؤسسه فرهنگی جام طهور