اسکندریه اسخاته

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اسکندریه اسخاته (به یونانی: Ἀλεξάνδρεια Ἐσχάτη؛ به معنی «اسکندریهٔ اقصی») شهری بود که اسکندر کبیر در اوت ۳۲۹ ق م به عنوان شمالی‌ترین پایگاهش در آسیای میانه بنا کرد. این شهر در بخش جنوب غربی درهٔ فرغانه، در ساحل جنوبی رود سیردریا و در موقعیت امروزی شهر خجند تاجیکستان بنا شد.

اسکندر دیواری آجری به طول ۶ کیلومتر به دور شهر کشید که این امر، بنا به گفتهٔ مورخین باستان، تنها در عرض ۲۰ روز به انجام رسید. اسکندر در این شهر، همچون سایر شهرهایی که تأسیس نمود، گروهی از کهنه‌سربازان بازنشسته و زخمی را اسکان داد.

منابع[ویرایش]