ابو المنصور احمد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ابوالمنصور احمد
AbulMansurAhmedPic.jpg
نام بومیআবুল মনসুর আহমেদ
زادهٔ۳ سپتامبر ۱۸۹۸
دهانیکلا، میمن‌سینگ، بنگال، هند بریتانیا
درگذشت۱۸ مارس ۱۹۷۹ (۸۰ سال)
تحصیلاتلیسانس حقوق
محل تحصیلDhaka College
Surendranath College
پیشه
  • نویسنده
  • سیاستمدار
  • ژورنالیست
همسر(ها)Akikunnesa
فرزندانمحفوظ عنام
والدین
  • Abdur Rahim Farazi (پدر)
  • Mir Jahan Begum (مادر)
جایزه(ها)Bangla Academy Literary Award
Independence Day Award

ابوالمنصور احمد (بنگالی: আবুল মনসুর আহমদ، زاده ۳ سپتامبر ۱۸۹۸ – درگذشته ۱۸ مارس ۱۹۷۹) از سیاستمداران، نویسندگان و ژورنالیستهای بنگلادشی بود.[۱] او در سال ۱۹۶۰ برندهٔ جایزه جایزه ادبیات آکادمی بنگلا و در ۱۹۷۹ هم از سوی دولت بنگلادش برندهٔ جایزه روز استقلال شد.[۲]

آثار[ویرایش]

رمان[ویرایش]

  • Satya Mithya (1953)
  • Jiban Ksudha (1955)
  • Ab-e-Hayat (1968)
  • Chouchir
  • Pradip o Patanga

هزلیات[ویرایش]

  • Aina (1936–1937)
  • Food Conference (1944)
  • Gulliverer Safar Nama
  • Asmani Purdah,

یادنامه‌ها[ویرایش]

  • Atto Katha (1978, autobiography)
  • Amar Dekha Rajnitir Panchash Bachhar (1969)
  • Sher-e-Bangla haite Bangabandhu (1972).
  • Bangladesher Culture

جوایز[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Rana Razzaque (2014), "Ahmed, Abul Mansur", Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh, Asiatic Society of Bangladesh, retrieved May 6, 2015
  2. Emran Mahfuz (March 17, 2017). "Abul Mansur Ahmad: A Versatile Genius". The Daily Star. Retrieved March 17, 2017.