ابن ابی‌عون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ابن ابی‌عون
درگذشت ۹۳۴م / ۳۲۲ق
بغداد
پیشه ادیب، نویسنده
تأثیرگذاران شلمغانی

ابواسحاق، ابراهیم بن ابی‌عون احمد بن منجّم شهرت‌یافته به ابنِ ابی‌عون (؟ -۹۳۴م) ادیب، زبان‌شناس و نویسنده عراقی بود. النواحی در اخبار سرزمین‌ها، الجوابات المسکته، التشبیهات، الدواوین، الرسائل، بیت مال السرور از آثار اوست. پس از اینکه راضی بالله از او خواست که از شلمغانی تبرا جوید، او را همراهش به صلیب کشید.[۱][۲]

منابع[ویرایش]

  1. زرکلی، خیرالدین. «ابن أبی عون». در الأعلام. ج. ۱. بیروت: دارالعلم للملایین، ۲۰۰۲م. ۶۲–۶۱. بازبینی‌شده در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۶. 
  2. ابوالفتح، حکیمیان. «ابن ابی عون». در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ج. ۲. تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۱۹۸۸م. ۶۹۰. بازبینی‌شده در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۶.