ائون‌وه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ائون‌وه
شخصیت رشته‌افسانه‌های تالکین
لقب(ها) پرچم‌دار و چاووش مانوه،سردستهٔ مایار
نژاد مایا
کتاب(ها) سیلماریلیون

ائون‌وه (به انگلیسی: Eönwë) یک شخصیت افسانه‌ای در رشته‌افسانه‌های جان رونالد روئل تالکین است. او نخستین بار در چاپ بعدی سیلماریلیون حضور یافت، هرچند شخصیت او مدت‌ها پیش از انتشار اصلی کتاب در سال ۱۹۷۷ وجود داشته‌است.

شخصیت[ویرایش]

ائون‌وه پرچم‌دار و چاووش مانوه و در کنار ایلماره از سردستگان مایار بود. در سیلماریلیون کریستوفر تالکین در یک بیانیه اضافه کرد که ائون‌وه «بزرگترین جنگاور آردا» بوده‌است؛ این بدان معناست که وی در جنگ با سلاح‌ها بهترین بوده و لزوماً قوی‌ترین مایا نبوده است؛ و این چرایی انتخاب وی به عنوان سردسته ارتش والار است.[۱]

هنگامی که ائارندیل به سواحل آمان رسید، این ائون‌وه بود که او را ملاقات کرد. هنگامی که مانوه تصمیم گرفت که درخواست ائارندیل را بپذیرد، ائون‌وه بود که به سرزمین میانی فرستاده شد تا در جنگ خشم مبارزه کند و وانیار را رهبری کند.

هنگامی که والای سقوط کرده، ملکور شکست خورد، ائون‌وه دو سیلماریل باقی‌مانده را از تاج وی برداشت و آن‌ها را برای در امان ماندن در مکانی امن نگهداری کرد.. دو پسر باقی‌مانده فئانور آن سیلماریل‌ها را دزدیده و فرار کردند، اما ائون‌وه اجازه نداد که آن‌ها کشته شوند.

پس از سرنگونی مورگوث، سائورون فرمانده ارشد سابق ارتش تاریک نزد ائون‌وه رفت. سائورون ظاهراً امیدوار بود که "عفو و بخشش" را از طرف ائون‌وه تأمین کند، اما ائون‌وه به خود اجازه نداد که مایایی را مانند خودش ببخشد، بنابراین او دستور داد تا سائورون به والینور بازگردد تا توسط والار قضاوت شود. در این رویداد، سائورون زمانی که ائون‌وه رفت، در سرزمین میانه پنهان شد.

منابع[ویرایش]

  1. Online Etymology Dictionary - "Herald -c.1276 (in Anglo-Latin), "messenger, envoy," from Anglo-Fr. heraud, from O.Fr. heraut, hiraut, perhaps from Frank. *hariwald "commander of an army," from P.Gmc. *kharjaz "army" (from PIE root *koro- "war") + *wald- "to command, rule (see wield)." If so, this may be the sense of the use for both Eönwë, as Herald of Manwë and commander of the Host of the Valar, and possibly also Elrond as Herald of Gil-galad. Similarly, the 1911 Encyclopædia Britannica: "HERALD (0. Fr. heraut, herault; the origin is uncertain, but O.H.G. heren, to call, or hariwald, leader of an army, have been proposed".