آشیگارو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آشیگاروها در حال شلیک با تانه‌گاشیما (تفنگ شمخال)

آشیگارو (به ژاپنی: 足軽 Ashigaru) به معنی پا سَبُک، به سربازان پیاده‌نظام استخدام شده توسط سامورایی‌ها در ژاپن فئودالی گفته می‌شود. منشأ آشیگارو در قرن ۱۴ بوده است، اما در طول شوگون‌سالاری آشیکاگا و دوره موروماچی استفاده از آشیگارو توسط جناح‌های مختلف متخاصم شایع شد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]