آب‌پران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
چشم‌انداز پاریس از فراز نگارخانه شیمر[۱].

در معماری سنتی اروپایی و ژاپنی گاه در پایان ناودان‌ها یا فواره‌ها مجسمه‌های کوچکی به شکل جانوران زشت‌چهره یا دهان باز یک جانور یا صورتکی زشت درست می‌کنند که در معماری به آن آب‌پَران یا دهانه‌اَژدَر[۲] گفته می‌شود. آب‌پران‌ها معمولاً شکل صور عجایب به خود دارند. آب در این حالت به‌جای آنکه در جوی‌های خیابان بریزد از بالای ساختمان‌ها و از دهانه ناودان‌ها فوران می‌کند. آب‌پران‌ها را به گونه‌ای می‌سازند که انگار آب از دهان موجودات عجیب به بیرون می‌پاشد.

نگارخانه[ویرایش متنی]

منابع[ویرایش متنی]

  1. Galerie des Chimères
  2. اصطلاح دهانه‌اژدر برگرفته است از فرهنگ مصور هنرهای تجسمی نوشته پرویز مرزبان و حبیب معروف.