کرچ (مرغ)

کُرچ شدن به حالتی از مرغ گفته می‌شود که در طی آن مرغ آمادهٔ خوابیدن بر روی تخم و درآوردن جوجه می‌شود.

کرچ مرغ که مستی گونه‌ای دارد برای خوابیدن بر تخم و جوجه برآوردن. کُرک هم گفته می‌شود.

نشانه‌ها

کرچی در مرغان را می‌توان با صدای مخصوصی که مرغ از خود بیرون می‌دهد تشخیص داد. در هنگام کرچی مرغ حساستر و نسبت به دیگر مرغها و همچنین حضور انسان واکنش نشان می‌دهد. مرغ کرچ ترجیح می‌دهد که اوقات روز را بجای دانه چیدن و گردش در جایی که تاریک و خلوت باشد بر روی تخمهای دیگر مرغها بخوابد. مرغهای کرچ معمولاً در طی دوران کرچی پرریزی می‌کنند و تخمگذاری آنها نیز در این مدت قطع می‌شود، از اینرو نژادهایی که زیاد کرچ می‌شوند مطلوب مرغداان تجاری نیستند. دوران جوجه کشی در مرغها بسته به نوع نژاد پرنده از ۱۹ تا ۲۱ روز متفاوت است و در این مدت مرغ کرچ فقط یک بار در طول روز اقدام به خوردن و آشامیدن کرده و به سرعت سر جای خود برمی‌گردد.

عوامل

کرچی در مرغها را می‌توان به عواملی چند مانند نژاد، آب و هوا، محل تخمگذاری پرنده و تغذیه نسبت داد که در این میان نقش نژاد از همه پررنگتر است؛ بطوریکه در نژادهای سنگین میزان کرچی نسبت به نژادهای سبکتر، بیشتر می‌باشد. همچنین تاریک و دنج بودن محل تخمگذاری و جمع نکردن تخم مرغهابطور منظم خود عاملی است که مرغ را تحریک به کرچ شدن می‌کند به نحویکه می‌توان از این عامل برای کرچ کردن مرغ در هنگام نیاز سود برد.