پیکسیلیشن
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
پیکسیلیشن [۱] یکی از تکنیکهای استاپ موشن است که در آن پرسوناژ زنده، بازیگر نقش اصلی است و مقاطعی از حرکت پرسوناژ انتخاب شده و چند کادر فیلمبرداری میشود. حاصل، حرکت منقطع بازیگر است که با سرعتهای متفاوت و مناسب موضوع فیلم، حالتی تازه و بدیع را القا میکند.
پانویس [ویرایش]
- ↑ pixilation
منبع [ویرایش]
تاریخچه انیمیشن در ایران. مهین جواهریان. دفتر پژوهشهای فرهنگی. ۱۳۷۸
| این یک نوشتار خُرد پویانمایی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |