هیپوناترمی
منظور از هیپوناترمی کاهش سطح خونی یون سدیم در بدن است. میزان طبیعی سدیم خون 135-145 mEq/L است که کاهش آن را به زیر 125 هیپوناترمی می خوانند.
محتویات |
علل هیپوناترمی [ویرایش]
کاهش سطح سدیم خون در اثر از دست دادن سدیم یا احتباس آب یا هردو رخ میدهد. یک روش مفید برای دستهبندی بیماران مبتلا به هیپوناترمی قرار دادن آنها در سه گروه براساس وضعیت حجم مایع در گردش (یعنی هیپوناترمی هیپووولمیک، یووولمیک، و هیپروولمیک) میباشد به عنوان مثال احتباس آب مانند نارسایی احتقانی قلب، ترشح ناکافی هورمون آنتی دیورتیک، پرنوشی، نارسایی کلیوی و نارسایی کبدی. سایر علل مانند سرطان، مصرف مهارکننده های ACE، بیماری ادیسون، اسهال و استفراغ.
علائم هیپوناترمی [ویرایش]
هیپوناترمی با نشانههای گرفتگی عضلانی، ضعف و بیحالی، تهوع، استفراغ، خستگی، اسپاسم و سردرد بروز میکند. علائم هشداردهنده وخیمتر عبارتند از: تشنج، توهم، اغتشاش شعور، از دست دادن هشیاری و اغماء.شایعترین اختلالات مشاهده شده در نوار قلبی عبارتند از : موج T قرینه و معکوس (۳۰٪) صعود قطعه ST (۲۰٪) نزول قطعه ST (۱۸٪) موج T بی فازیک یا صاف (۱۶٪) موج U برجسته (۱۲٪) موج Q پاتولوژیک (۸٪)
درمان هیپوناترمی [ویرایش]
هیپوناترمی به طور معمول با ترکیبی از مایعات داخل وریدی برای بازیابی تعادل آب به سدیم درمان میشود. همچنین ممکن است دریافت کنترل شده آب و نمک برای درمان لازم باشد.میزان تصحیح باید نسبتاً آهسته باشد (Na+]=۰/۵mmol/L] در ساعت). تصحیح سریعتر ممکن است موجب میلینولیز مرکزی پونز (پل مغز) شود، بهخصوص اگر هیپوناترمی طولانی بوده است.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- سیسیل مبانی طب داخلی. تهران 2004
