هندریک آنتونی کارمرز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هندریک آنتونی کارمرز

هندریک آنتونی کارمرز (وسط) با جورج اوهلنبک و ساموئل گوداسمیت, سیرکا ۱۹۲۸.
متولد هندریک آنتونی کارمرز
۲ فوریهٔ ۱۸۹۴(1894-02-02)
روتردام، هلند
مرگ ۲۴ آوریل ۱۹۵۲ (۵۸ سال)
اوگستگیست، هلند
ملیت هلندی
زمینه فعالیت فیزیک
استاد راهنما نیلز بور
جوایز مدال لورنتس و مدال هیوز

هندریک آنتونی کارمرز یا هانس کارمرز (۲ فوریه ۱۸۹۴ - ۲۴ آوریل ۱۹۵۲) یک فیزیکدان هلندی بود که با نیلز بور برای درک چگونگی اثر امواج الکترومغناطیسی بر ماده کار می‌کرد. هانس کارمرز پسر هندریک کارمرز، یک پزشک، و جین سوزان بروکلمان بود. در ۲۵ اکتبر سال ۱۹۲۰ او به آنا پترسون ازدواج کرد که حاصل آن سه دختر و یک پسر بود. در سال ۱۹۱۲ هانس آموزش متوسطه (HBS) را در روتردام به پایان رسانیده و فراگیری ریاضیات و فیزیک را در دانشگاه لیدن تا حد مدرک لیسانس در سال ۱۹۱۶ به پایان رسانید.

حرفهٔ علمی[ویرایش]

کارمرز بسیاری از تحقیقات دکترای خود را (بر شدت انتقال اتمی) در کپنهاگ و به عنوان دانشجوی نیلس بور انجام داد، اما سمت دکتری رسمی خود را در لیدن، در ۸ ماه مه سال ۱۹۱۹ دریافت کرد. پس از کار برای تقریباً ده سال در گروه بور و تبدیل شدن به یک استادیار در دانشگاه کپنهاگ، دانمارک آنتونی کارمرز در سال ۱۹۲۶ دانمارک را ترک کرد و به هلند بازگشت و یک استاد کامل در فیزیک نظری در دانشگاه اوترخت شد. در سال ۱۹۲۵، کارمرز به همراه ورنر هایزنبرگ فرمول پراکندگی کارمرز-هایزنبرگ را بیان کردند. او همچنین مفهوم بازبه‌هنجارسازی را به نظریه میدان کوانتومی در سال ۱۹۴۸ معرفی کرد.

افتخارات[ویرایش]

او مدال لورنتس در سال ۱۹۴۷ و مدال هیوز را در سال ۱۹۵۱ به دست آورد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Hans Kramers»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۵ آبان ۱۳۹۲).