نقطه جوش افزایشی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
افزایش نقطه جوشش توصیف پدیدهای است که هنگامی که ترکیبها و ناخالصیها به یک مایع(حلال) اضافه شود؛ نقطه جوش آن مایع(حلال)، افزایش خواهد یافت. به این معنی که یک محلول ناخالص نقطه جوش بالاتری از همان محلول مشابه اما خالص دارد. این اتفاق زمانی میافتد که هر ناخالصی حل شده غیر فرار، مانند نمکهای حلال به محلولی مانند آب خالص اضافه شوند. برای ازمایش این موضوع از ابزاری به نام ابولیوسکوپ استفاده میشود که میتواند نقطهٔ جوش را به دقت اندازه گیری کند.
| این یک نوشتار خُرد پیرامون شیمی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |