نبرد کیف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نبرد کیف
بخشی از جنگ جهانی دوم
Soviet POWs.jpg
یک کشاورز و یک سرباز آلمانی بین اسرای جنگی شوروی نان تقسیم می‌کنند.
زمان ۲۳ آگوست تا ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۱[۱]
مکان منطقه کیف
نتیجه پیروزی قاطع رایش سوم
جنگندگان
Flag of German Reich (1935–1945).svg رایش سوم Flag of the Soviet Union.svg شوروی
فرماندهان
گرد فون روندشتت سمیون بودیونی
نیروها
۵۰۰,۰۰۰ ۸۵۰,۰۰۰ شامل ۵۵ لشکر
تلفات
۱۰۰,۰۰۰ کشته یا زخمی ۱۶۳,۶۰۰ کشته یا زخمی، ۶۶۵,۰۰۰ اسیر
ستونی از اسرای جنگی شوروی توسط سربازان آلمانی به پشت جبهه فرستاده می‌شوند.

نبرد کیف (به آلمانی: Schlacht um Kiew) به عملیات نظامی رایش سوم در سال ۱۹۴۱ گفته می‌شود که طی آن حجم وسیعی از نیروهای کمونیستی شوروی در اطراف شهر کیف در اوکراین به محاصره درآمدند و در نهایت نبرد با تسلیم نیروهای شوروی و پیروزی قاطع رایش سوم به انتها رسید. نبرد کیف بزرگترین محاصره نیروهای نظامی در طول تاریخ بوده‌است که طی آن ۶۶۵۰۰۰ نیروی نظامی شوروی به اسارت رایش سوم درآمدند. این نبرد بزرگترین شکست شوروی در جنگ جهانی دوم بود.[۲]

پیش زمینه[ویرایش]

پس از پیروزی‌های سریع ورماخت در ابتدا حمله به شوروی، هیتلر بر خلاف نظر ژنرال‌ها و ستاد فرماندهی سپاه مرکز ارتش (به آلمانی: Oberkommandos der Heeresgruppe Mitte) دستور داد تا قبل از حمله به مسکو، اوکراین به طور کامل فتح شود. از اینرو سپاه دو زرهی از سپاه مرکز ارتش به سمت جنوب حرکت کرد تا به سپاه جنوب ارتش بپیوندد و چهار سپاه شوروی را بین رود دنیپر و شهر کیف به محاصره در بیاورند.

ژنرال فون روندشتت، فرمانده نیروهای رایش سوم در نبرد کیف در کنار هیتلر در این تصویر دیده می‌شوند.

نبرد[ویرایش]

سپاه‌های زرهی آلمان به سرعت پیشروی کردند تا نیروهای شوروی را به محاصره دربیاوردند. این امر بودیونی فرمانده نیروهای شوروی را کاملاً غافلگیر کرد. از اینرو استالین، بودیونی را در تاریخ ۱۳ سپتامبر از فرماندهی برکنار کرد و هیچ کسی را هم به عنوان جایگزین وی انتخاب نکرد. در نتیجه نیروهای شوروی تحت اختیار فرماندهان موضعی قرارگرفتند و بدون فرماندهی یکپارچه نبرد را ادامه دادند. حلقه محاصره در تاریخ ۱۶ سپتامبر تکمیل شد. در این زمان سپاه یک زرهی تحت فرماندهی ژنرال اوالد فون کلایست و سپاه بیست و چهارم تحت فرماندهی ژنرال گودریان در منطقه‌ای به نام لوخویستا در ۱۹۰ کیلومتری کیف به یکدیگر رسیدند. در این هنگام، با توجه به اینکه شوروی‌ها نیروی مکانیزه و زرهی قابل توجهی نداشتند و همچنین فاقد فرماندهی عالی بودند، امکان شکستن محاصره برایشان بسیار پایین بود و شکست نیروهای شوروی بسیار محتمل می‌نمود. سپاه‌های هفدهم و ششم سپاه جنوب و سپاه دوم سپاه مرکزی آلمان با کمک دو سپاه زرهی، حلقه محاصره را تنگ‌تر می‌کردند. شوروی‌ها نیز به سادگی تسلیم نمی‌شدند و جنگ سختی درگرفت که آلمان‌ها با استفاده از گلوله باران سنگین نیروهای دشمن بوسیله توپخانه، بمباران هوایی و شلیک تانک ها توانستند پیشروی کنند. در تاریخ ۱۹ سپتامبر شهر کیف توسط نیروهای آلمانی فتح شد ولی مقاومت شوروی‌ها در اطراف شهر ادامه داشت. ظرف چند روز بعدی نیروهای شوروی به طور کامل شکست خوردند و آخرین گروه‌های آنها نیز در شرق کیف در تاریخ ۲۶ سپتامبر تسلیم شدند.

در پایان حدود ۶۶۵۰۰۰ سرباز شوروی به اسارت نیروهای آلمانی درآمدند و ۸۸۴ تانک، ۴۱۸ توپ ضد تانک و ۳۰۱۸ قطعه ادوات توپخانه به غنیمت نیروهای رایش سوم درآمد.[۳]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نبرد کیف موجود است.
  1. Schlacht von Kiew (1941)
  2. Schlacht bei Kiew (15. bis 26. September 1941)
  3. کتاب رایش آلمان و جنگ جهانی دوم، چاپ موسسه دولتی تحقیقات تاریخ نظامی وابسته به ارتش آلمان، جلد چهارم، چاپ ۱۹۸۳ اشتوتگارت. ISBN 3-421-06098-3