ناچخ

گونه‌ای ناچخ اروپایی.

ناچَخ واژه‌ای فارسی، (هم‌ریشه با ناشَک سانسکریت به معنای نابودکننده)، و به معنای تبرزین دوتیغه‌است.

در متون فارسی به این نوع جنگ‌افزار اشاره‌های زیادی شده و از ناچخ ده منی و ناچخ سه منی نیز یاد شده که به انواع سنگین ناچخ‌ها اشاره دارد.

در داستانی‌های ادبی

در فارسنامه ابن بلخی آمده‌است: «و انوشیروان تبرزین به دست داشت و بعضی گویند ناچخی و اول کسی کی تبرزین و ناچخ ساخت او بود و از بهر این کار ساخت تا مزدک را بدان زخم کند که شمشیری نمی‌توانست داشت.

نگارخانه

• 
• 
• 
• 
• 

  ناچخ با سر قوچ، مربوط به اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول قبل از میلاد، یکی از آثار به دست آمده از تمدن املش

منابع

‫