مهمان‌نوازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از مهمان)
پرش به: ناوبری، جستجو


«مهمان» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر استفاده‌ها، مهمان (ابهام‌زدایی) را ببینید.
«میزبانی» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر استفاده‌ها، میزبانی (ابهام‌زدایی) را ببینید.

مهمان‌نوازی رابطه‌ای میان میزبان و مهمان است و به عملکرد میزبان در قبال مهمان تفسیر می‏شود.


در فرهنگ فارسی[ویرایش]

مهمان‌نوازی در فرهنگ فارسی به تلاش میزبان برای تامین راحت مهمان اطلاق می‏گردد.مهمان‌نوازی از نظر لغوی به معنای ابراز لطف عملی،تفقد و پذیرایی از مهمان است.[۱]

آیین مهمان‌نوازی[ویرایش]

یکی از رسوم زیبای فرهنگ ما مهمانی دادن و میهمان شدن است در خیلی از کشورهای دنیا سردی ، رفتار خشک و بی روح و زندگی ماشینی را می توان به وضوح دید ولی در ایران در دورترین روستاها خونگرمی و مهمان نوازی مردمان زبانزد همگان است هانری المانی در رابطه با فرهنگ مهمان نوازی ایرانیان می نویسد : ایرانیان بر این باورند که اگر بر مهمان بیش از ارزش وی ارج ننهی گویی به او توهین کرده‌ای . حس همدلی و انسان دوستی و مهرورزی از بارزترین ویژگی های این فرهنگ کهن است. مهمان نوازی در فرهنگ اسلام پذیرایی از مهمان باعث ایجاد انس و آشنایی بیشتر ، شرکت دادن دیگران در ثروت خود، احترام و بزرگداشت مردم و گذشت مالی است و اقوامی که بهره بیشتری از این سجیه اخلاقی دارند همواره به آن مباهات و افتخار می کنند.

رزق ما با پای مهمان می رسد از خوان غیب / میزبان ما است هر کس می شود مهمان ما (صائب تبریزی)

این خصلت پسندیده با ظهور دین اسلام در بین جوامع و پذیرش آن از طرف مردم بیش از پیش در جامعه اسلامی ثبت و جاودانه شد. امروزه متأسفانه این سنت انسانی حتی در جوامع اسلامی محدود شده و یا تقریباً برچیده شده است . مردم مهمانداری را فقط محدود به دعوتی های رسمی آشنایان و اطرافیان خویش نموده و تمایل چندانی برای پذیرایی از مسافر و غریبه بی پناه از خود نشان نمی‌دهند شاید دلایل این امر جو مادیگرایی حاکم بر جامعه ، زندگی شهر نشینی و ضعف هنجارهای اخلاقی در میان مردم باشد

وظایف میزبان[ویرایش]

در مهمان داری میزبان و مهمان نسبت به یکدیگر وظایفی دارند که باید آنها را رعایت کنند. هرگاه مهمانی به منزل آید باید آداب مهمان داری را رعایت و احترام اورا به جا آورد و پس از استقبال از مهمان و رو به رو شدن با وی به خوشرویی با وی جایی مناسب برای نشستن ، استراحت و خواب برایش فراهم سازد.

آماده کردن غذای مورد علاقه یکی از خصایل نیکوی میزبان به ویژه در دعوتی های خودمانی و دوستانه این است که از مهمان بپرسد غذای مورد علاقه‌اش چیست ؟ اگر توانست آن غذا را برای وی تهیه کند در غیر این صورت از وی عذرخواهی کند. پرسش از مهمان این حسن را دارد که چنانچه پزشک او را از خوردن غذایی منع کرده است تهیه نگردد و در عوض غذایی باب میل مهمان آماده شود.

غذا را هر چه زودتر برای مهمان آماده کند مهمان وقتی از راه می رسد به ویژه اگر مسافر باشد غالباً خسته و گرسنه است هم نیاز به غذا دارد و هم نیاز به استراحت. بنابراین باید هر چه سریعتر غذای او را آماده کنند تا بتواند استراحت کند

نباید از مهمان پرسید غذا خورده است یا نه وقتی مهمان سرزده از راه رسید میزبان بدون اینکه سوالی کند هر غذایی را که در خانه داشت برای او بیاورد تا میل کند و اگر غذا نخورد آن را بردارد، چون بعضی از مهمانها کمرو هستند و چنانچه از آنها پرسیده شود غذا خورده‌اند یا نه ؟ می گویند آری در حالی که ممکن است گرسنه باشند.

غذا خوردن با مهمان یکی از وظایف اخلاقی میزبان این است که همراه مهمانش غذا بخورد و از غذا دست نکشد تا همه مهمانان سیر شوند و کنار بکشند. زیرا ممکن است بعضی از مهمانها کمرو باشند و در صورت غذا نخوردن صاحب خانه غذا نخورده و سیر نشده دست از غذا بکشند. باید به میزان مطلوب و لازم غذا جلوی مهمان نهاده شود و غذای کم را جلو مهمان نهادن نوعی حرمت شکنی به خود و مهمان محسوب می شود و غذای بیش از حد لازم آوردن هم نوعی تکلف و خود نمایی است که هر دو آنها نا رواست.

طعنه نزدن به مهمان اگر مهمان اخلاق به خصوصی دارد و یا عیبی در اوست که اگر کسی آن عیب را به رخش بکشد ناراحت می شود میزبان نباید کوچکترین اشاره ای به آن بکند نگاه کردن به دهان مهمان در حین غذا خوردن، اشاره کردن به چگونگی غذا خورد و زدن حرفهای رکیک از جمله اخلاق زشتی است که بعضی از میزبانها دارند و مهمان خود را با این وسیله ناراحت می کنند.

آمادگی دایم برای پذیرایی از مهمان کسی که اقوام و دوستان زیادی دارد یا شخصی است که مشهور به بخشندگی و مهمان نوازی است و هر آن احتمال دارد برای او مهمان بیایدحتی المقدور باید آماده پذیرایی باشد تا اگر مهمانی بدون دعوت قبلی و سرزده وارد شد، برای پذیرایی از او در مشقت نیفتد و یا مهمان گرسنه نماند و سرانجام از جمله وظایف میزبان این است که:

  • درباره مطلبی که مهمان دوست دارد صحبت کند
  • قبل از مهمان نخوابد
  • در حضور آنها از کمبودها و مشکلات زندگی ننالد
  • چنانچه صحبت های مهمان باب میلش نبود خود را ناراحت نشان ندهد
  • در حضور او به خانواده خود خشم نگیرد

به هر حال میزبان تا جایی که می تواند مهمان خود را گرامی بدارد و از حضور او اظهار مسرت و خوشحالی نماید.

وظایف مهمان[ویرایش]

مهمان نیز به نوبه خود نسبت به میزبان وظایفی دارد.

اطلاع دادن به میزبان هر گاه فردی قصد مهمان شدن در منزل کسی را داشته باشد باید از قبل به وی اطلاع دهد یا حداقل زمانی به منزل شخص برود که مهیا ساختن بساط مهمانی برای صاحب خانه میسر باشد زیررا اگر فرد بدون هماهنگی در زمانی که فرصت چندانی برای تهیه غذا نیست به خانه کسی برود چه بسا میزبان خود را برای تهیه غذا به دردسر و مشکل مواجه سازد و در نتیجه جلوی مهمان احساس شرمندگی نماید.

در وقت معین و مقرر حاضر شود مهمان نباید مهمانی رفتن را با تاخیر بیندازد که صاحب خانه و مهمان دیگر در انتظار بمانند.همانطور که اگر موقع معینی را تعیین کردند نبایستی زودتر از به مهمانی برود زیرا ممکن است در آن لحظه میزبان آمادگی استقبال و پذیرایی نداشته باشد و در نتیجه شرمسار می شود.

هر جا صاحب خانه اشاره کرد بنشیند مهمان هرگز نباید در مورد مکان نشستن جر و بحث کند و هر جایی را که برای او پیشنهاد شد آن جا بنشیند چرا که ممکن است خود مهمان جایی را انتخاب کند که مشرف به نقاط حساس خانواده مانند آشپزخانه باشد یا ساکنین منزل را دچار سختی کند بنابراین پیشنهاد میزبان را اطاعت نموده و احترامش را پاس بدارد و همان جا که به او گفته می شود بنشیند.

پرهیز از تجسس در مهمانی هر گاه وارد منزل یکی از دوستان خود می شود نباید همچون جاسوس ها به کنجکاوی گوشه و کنار منزل بپردازد. به هیچ عنوان صندوق، کیف ، بسته ، پرونده یا چیز نهفته و طبقه بندی شده‌ای را باز نکند زیرا چنین عملی خلاف تعهد و امانتی است که میزبان بر دوش مهمان گذاشته است مهمان نباید موازین مهمانی را زیر پا بگذارد و از حسن اعتماد میزبان سواستفاده کند.

تقاضای دشوار از میزبان نکند یکی از وظایف مهمان این است که اگر میزبان وضع خوبی ندارد و قدرت مالی او ضعیف است از او تقاضای غذایی غیر از آنچه برایش می آورند نکند حتی اگر می داند میزبان غذای مورد علاقه‌اش را تهیه می کند باز هم از نظر اخلاقی و عرفی این تقاضا درست نیست.

به نوع غذا اهمیت ندهد در بین مردم این طور جا افتاده که اگر کسی را به مهمانی دعوت کردند یعنی اینکه برای او غذای لذیذی تهیه کرده‌اند و دعوت کردن فقط برای خوردن است . وقتی از مهمانی برگشت اولین سوالی که از او پرسیده می شود این است که چه غذایی درست کرده بودند؟ هدف از پذیرفتن دعوت و مهمانی رفتن نباید پر کردن شکم و لذت جسمانی و نوع غذا باشد بلکه هدف باید امور معنوی و نزدیکی به خدا از این طریق باشد.

منابع[ویرایش]

  1. فرهنگ معین،جلد ششم،سرواژه مهمان