مسجد جامع عتیق
مختصات: ۴۱٫۲۹″ ۳۲′ ۵۲°شرقی ۲۹٫۳۵″ ۳۶′ ۲۹°شمالی / ۵۲٫۵۴۴۸۰۲۸غرب ۲۹٫۶۰۸۱۵۲۸جنوب
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
مسجد جامع عتیق کهنترین مسجد شیراز میباشد که مسجد جمعه یا آدینه نیز نامیده میشود. بنای اولیه این مسجد در سال ۲۸۱ هجری قمری در زمان عمرو لیث صفاری ساخته شدهاست. بعدها شاه اسحق اینجو در سال ۷۵۲ هجری قمری ساختمانی در میان مسجد بنا کرد که آنرا خدایخانه یا دارالمصحف مینامند و مکان نگهداری قرآن مجید و مکان تلاوت آن بودهاست. کتیبه سنگی آن از نمونههای ارزنده هنر خطاطی بشمار میرود. این کتیبه به خط یحیی الجمالی الصوفی خطاط نامدار زمان شاه اسحق نوشته شده و حاوی جملاتی در شان قرآن مجید است.
این مسجد اولین هسته مذهبی در شهر شیراز است که جدا از عملکرد مذهبی نقش اجتماعی-سیاسی نیز داشتهاست و بهمین دلیل دارای ۶ ورودی در اضلاع مختلف میباشد که مهمترین آن ورودی ضلع شمالی است که در دوره صفویه بازسازی گردیدهاست.
[ویرایش] تصاویر
-
مسجد جامع عتیق
-
بنای موسوم به خدایخانه در وسط مسجد
-
سردر ورودی ضلع شمالی
