مبدل باک-بوست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مدار ساده یک مبدل باک-بوست

مبدل باک-بوست (به انگلیسی: buck–boost converter) نوعی مبدل DC-DC است که می‌تواند به صورت افزاینده یا کاهنده به کار رود. از این مبدل در منابع تغذیه DC رگولاته شده‌ای استفاده می‌شود که در آنها بخواهیم ولتاژ خروجی بیشتر و یا کمتر از ولتاژ ورودی باشد. مبدل باک-بوست را می‌توان با سری کردن دو مبدل باک و بوست به دست آورد، گرچه مدار آن به شکل ساده‌تری طراحی می‌شود.[۱] وظیفه مبدل باک-بوست مشابه مبدل کاک است.

حالت‌های عملیاتی[ویرایش]

شکل موج ولتاژ و جریان در یک مبدل باک-بوست در نواحی مختلف

این مبدل بسته به جریانی که از سلف می‌گذرد، می‌تواند در سه حالت عمل کند[۱]:

  • حالت پیوسته: زمانی که جریان سلف همواره بزرگتر از صفر باشد.
  • حالت بحرانی: زمانی که جریان سلف فقط در یک لحظه صفر شود.
  • حالت غیرپیوسته: زمانی که جریان سلف در یک بازه زمانی صفر شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Robbins, Ned Mohan ; Tore M. Undeland ; William P. (1995). Power electronics: converters, applications, and design (2 ed.). New York [u.a.]: Wiley. p. 178. ISBN 0471584088.