لوحه نارمر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نگاره‌های پشت و روی لوحه نارمر در گرواری از اصل لوحه؛ به نمایش گذاشته شده در موزه پادشاهی انتاریو، تورنتو، کانادا

لوحه نارمر یکی از مهم‌ترین آثار باستانی پیدا شده از مصر باستان است که قدمت آن به نزدیکی سده ۳۱ پیش از میلاد می‌رسد. این لوحه در برگیرنده یکی از نخستین حروف‌های شناخته شده خط هیروگلیف است و گمان می‌رود که یکپارچه‌سازی مصر علیا و سفلی به دست پادشاه نارمر را به تصویر می‌کشد. این لوحه به همراه چند اثر باستانی دیگر در ویرانه‌های نخن پیدا شدند.

در یک سوی لوحه، شاه در حالی که تاج لامپ‌گونه‌ی مصر علیا را بر سر دارد دیده می‌شود. در سوی دیگر نیز شاه تاج سرخ مصر سفلی بر سر گذاشته. لوحه نارمر یکی از نخستین تصاویر حکاکی شده از یک پادشاه مصری را به نمایش می‌گذارد. این لوحه جنبه‌هایی از هنر مصر باستان را نشان می‌دهد که گمان می‌رود تا آن هنگام به گونه کامل شناخته شده و متداول بوده‌اند.[۱] مصرشناس آمریکایی باب برایر این لوحه را «نخستین سند تاریخی در جهان» می‌داند.[۲]

این لوحه بخشی از مجموعه دایمی موزه مصر در قاهره است.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. Wilkinson, Toby A.H. (۱۹۹۹). Early Dynastic Egypt. Routledge, London. ۶. شابک ‎۰-۲۰۳-۲۰۴۲۱-۲. 
  2. Brier, Bob (۱۹۹۹). Daily Life of the Ancient Egyptians. Hoyt Hobbs. ۲۰۲. 
  3. Shaw, Ian (۲۰۰۴). Ancient Egypt: A Very Short Introduction. Oxford Press. 4.