شیخ حسن آل‌عصفور بوشهری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شیخ حسن آل‌عصفور بوشهری از علماء و محدثین بوشهر در سده سیزدهم هجری است.

شیخ حسن، فرزند شیخ حسین فرزند محمد فرزند احمد فرزند ابراهیم فرزند احمد فرزند عصفور فرزند احمد فرزند عبدالحسین فرزند عطیه فرزند شیبه بحرانی در اوائل سده سیزده قمری می‌زیسته است. وی پس از درگذشت پدرش به سال ۱۲۱۶ قمری به بوشهر مهاجرت کرد. امام جمعه و جماعت و متصدی امر قضای آنجا بوده و به سال ۱۲۶۱ قمری (۱۸۴۵ میلادی) در آن شهر درگذشت و در خانه‌اش مدفون شد.

وی در ترغیب مبارزه مردم بوشهر با نیروهای مهاجم انگلیس در سال ۱۲۵۴ ق. نقش فعال داشته است.

آثار[ویرایش]

  • رساله علمیه مبسوط در باب طهارت و صلاة
  • مناسک حج
  • رساله‌ای در احکام روزه

منابع[ویرایش]

  • علماء و نویسندگان بوشهر «بر پایه کتاب الذریعه الی تصانیف الشیعه، شیخ آقابزرگ تهرانی»، ترجمه و گردآوری: سید محمدحسن نبوی، به کوشش: عبدالکریم مشایخی، انتشارات پروین (با همکاری مرکز بوشهرشناسی)، چاپ اول (۱۳۷۷)، ص ۵۳ و ۵۴.