روابط خارجه شیلی
|
|
ممکن است این مقاله نیازمند ویکیسازی باشد تا با استانداردهای کیفی ویکیپدیا همخوانی یابد. خواهشمندیم با افزودن پیوندهای داخلی مرتبط، یا با بهبود چیدمان به بهبود آن کمک کنید.
برای جزئیات بیشتر روی [نمایش] کلیک کنید.
هیچ دلیلی برای این برچسب ویکیسازی ذکر نشدهاست. میتوانید دلیلتان را با استفاده از پارامتر
|
از زمان بازگشت به دموکراسی در سال ۱۹۹۰، شیلی شرکت فعالی در عرصه سیاسی بینالمللی داشتهاست. شیلی در ژانویه ۲۰۰۵، یک دوره دوساله از عضویت خود را به عنوان فهرست اعضای منتخب شورای امنیت سازمان ملل| مقام غیر دائمی در شورای امنیت سازمان ملل تکمیل نمودهاست. شیلی عضوی فعال از خانواده سازمان ملل به عنوان آژانسها و شرکت کنندگان درامر صلح بانی| ماموریتهای صلح بانی سازمان ملل میباشد. در سال ۲۰۰۲ شیلی میزبان وزرای دفاع کشورهای آمریکائی و در آوریل سال ۲۰۰۵ میزبان اجلاس اپک و مجمع وزارتی دموکراسی بود. شیلی به عنوان یک عضو کمکی مرکوسور و یک عضو کامل سازمان اپک، یک عضو مهم فعال در مسائل اقتصاد بینالمللی و تجارت آزاد نیمکره محسوب میشود.
دولت شیلی روابط دیپلماتیک با بیشتر کشورها بر قرار نمودهاست. این کشور بسیاری از منازعات ارضی اش را با آرژانتین طی دهه ۱۹۹۰ حل و فصل نمود. شیلی و بولیوی به دلیل تمایل شیلی به بازپسگیری ناحیهای که در طی جنگ پاسیفیک در سالهای ۸۳-۱۸۷۹ از شیلی از دست داده بود، در سال ۱۹۷۸ با یکدیگر روابط دیپلماتیک برقرار کردند.
جوامع بومی [ویرایش]
در سرشماری به عمل آمده درسال ۱۹۹۲، ٪۵/۱۰ کل جمعیت کشور خود را بدون توجه به زبان و فرهنگ بومی که از آن فعلاً استفاده میکردند، بومی اعلام نمودند؛ تقریباً یک میلیون نفر (٪۷/۹ کل جمعیت) خود را ماپوچه، و ٪۶/۰، آیمارا، و ٪۲/۰ خود را به عنوان راپانوی معرفی کردند.
در سرشماری سال ۲۰۰۲، تنها مردم بومی که هنوز بر اساس یک زبان یا فرهنگ بومی مورد بررسی قرار گرفتند که: ٪۶/۴ جمعیت (۶۹۲۱۹۲نفر) با آن شرح مطابقت داشتند؛ و از میان آنها ٪۳/۸۷ درصد خود را ماپوچه معرفی کردند.[۱]
مهاجرت [ویرایش]
متناسب با کل جمعیت، شیلی هرگز موج مهاجران را در مقیاس وسیعش تجربه نکردهاست.[۲] کل تعداد مهاجران به شیلی، هم افرادی که از کشورهای آمریکای لاتین آمده اندو هم کل افراد دیگر از کشورهای (عمدتاً اروپایی)، هرگز از ٪۴ کل جمعیت فراتر نرفتهاست.[۲] نمیتوان گفت که مهاجران برای تکامل جامعه شیلی و آن کشور مهم نیستند. در طی قرن نوزدهم| ۱۹ ام و قرن بیستم| ۲۰ام، برخی مهاجران اروپایی غیر اسپانیایی وارد شیلی شدند- عمدتاً در محدودههای شمال و جنوب کشور- از جمله انگلیسی، آلمانیها، ایرلندیها، ایتالیاییها، فرانسویها، کرواتها و اهالی یوگسلاوی سابق.[۳][پیوند مرده][پیوند مرده]
رواج نامهای (خانوادگی) اروپایی غیر هیسپانیک در میان مرجع حکومتی شیلی جدید گواهی است بر کمک و تأثیر نامناسب آن بر کشور. همچنین شایان ذکر است که جوامعی از مردم کره ای| کرهای، و خصوصاً فلسطینی در این کشور وجود دارند، که مورد اخیر بزرگترین مجموعه در میان مردم در خارج از جهان عرب از نوع خود میباشد. حجم مهاجران از کشورهای همسایه به شیلی در طی همان دورهها به همان میزان مشابه بودهاست.[۴]
فعلاً، مهاجرت از کشورهای همسایه به شیلی بیشترین میزان را دارد، و در طی دهه گذشته مهاجرت به شیلی به میزان ۱۸۴۴۶۴ نفر در سال ۲۰۰۲ مضاعف شدهاست، که بیشتر از آرژانتین، بولیوی، و پرو سرچشمه میگیرند. مهاجرت مردم شیلی طی دهه گذشته کاهش یافتهاست: تخمین زده میشود ۸۵۷۷۸۱نفر شیلیایی در خارج زندگی میکنند، که ٪۱/۵۰ آنها در آرژانتین، ٪۳/۱۳ آنها در آمریکا، ٪۹/۴ در سوئد، و حدود ٪۲ در استرالیا بوده که باقی آنها با تعداد کمتر در سراسر دنیا پراکنده میباشند.
منابع [ویرایش]
- ↑ «Censo ۲۰۰۲. Síntesis de Resultados,» موسسه ملی آمار
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ Doña, Cristián; Amanda Levinson. «شیلی: حرکت به سوی یک سیاست مهاجرت,» منبع اطلاعات مهاجرت. فوریه ۲۰۰۴
- ↑ [۱]
- ↑ Migration Information Source - Chile: Moving Towards a Migration Policy