سنجاق قفلی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سنجاق قفلی در گوش یک پانک.
سنجاق قفلی نوعی از سنجاق است که امکان بیرون کشیدن آن بدون باز کردن آن وجود ندارد. انواع ابتدایی آن از قطعهای مفتول ساخته شده بودند که از وسط خم شده بود. یک سر آن به شکل حلقه درآمده و سر دیگر تیز شده بود. این نوع سنجاق مورد کاربرد رومیان باستان بوده و به آن فیبولا میگفتهاند. در ایران از این وسیله بیشتر به عنوان ایجکتر (ejecter) استفاده می شود. ایجکتر با معادل فارسی آن (بیرون دراور) وسیله ای است برای باز کردن درب سی دی رام و دی وی دی رام ها که خراب شده اند.[۱]