سرطان مثانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Bladder cancer

تصویر بافت‌شناختی از مخاط سرطانی‌شدهٔ مثانه
آی‌سی‌دی-۱۰ C67, C67.9
آی‌سی‌دی-۹ 188, 188.9
اُمیم ۱۰۹۸۰۰
دادگان بیماری‌ها ۱۴۲۷
ای‌مدیسین radio/۷۱۱ med/۲۳۴۴ med/۳۰۲۲
سمپ D001749

سرطان مثانه یکی از انواع سرطان‌های سلول‌های پوششی است. سرطان مثانه دومین سرطان شایع دستگاه ادراری-تناسلی است. سن متوسط برای تشیخیص کانسر مثانه ۶۵ سالگی است. میزان بروز سرطان مثانه در مردان بیشتر است. سرطان مثانه در سفیدپوستان بیش از سیاه‌پوستان مشاهده می‌شود. [۱]در ایران، مردان چهار برابر بیش‌تر از زنان به سرطان مثانه مبتلا می‌شوند.[۲]

سبب‌شناسی[ویرایش]

  • سیگار کشیدن: خطر ایجاد کانسر مثانه در افراد سیگاری دو برابر افراد غیر سیگاری است.
  • تماس‌های شغلی با مواد شیمیایی مانند رنگ های صنعتی ، دودۀ زغال‌سنگ، یا مواد شیمیایی مورد استفاده در لاستیک‌سازی، برخی رنگ‌ها یا منسوجات.
  • تروما به اپی‌تلیوم مثانه ناشی از سنگ و عفونت های مکرر.
  • داروها: سیکلوفسفامید یا پرتودرمانی در ناحیۀ لگن.
  • استفادۀ بلندمدت از سوند جهت ادرار.
  • آشامیدن آبی که حاوی میزان زیادی آرسنیک است

علایم و نشانه‌ها[ویرایش]

  • هماچوری
  • کم‌خونی به علت از دست دادن خون به صورت مزمن
  • علایم تحریکی ادرار: شامل تکرر ادرار، فوریت و سوزش ادرار
  • کاهش وزن قابل توجه، دردهای استخوانی که در مراحل پیشرفته ایجاد می‌شوند

انواع[ویرایش]

سه نوع سرطان با توجه به نوع سلول‌های بدخیم (سرطانی) در سلول‌های پوشش دستگاه ادراری مثانه ایجاد می‌شوند:

  1. کارسینوم سلول ترانزیشنال (Transitional Cell Carcinoma): سرطانی است که در سلول‌های موجود در درونی‌ترین لایۀ پوشش دستگاه ادراری مربوط به مثانه ایجاد می‌شود. بیش‌تر سرطان‌های مثانه در این سلول‌های ارتجاعی ایجاد می‌شوند.
  2. کارسینوم سلول سنگفرشی (Squamous Cell Carcinoma): سرطانی است که در سلول سنگفرشی ایجاد می‌شود، که سلول‌هایی ظریف و مسطح هستند که ممکن است پس از عفونت‌ها یا التهاب‌های بلندمدت، در پوشش دستگاه ادراری مثانه به‌وجود آیند.
  3. آدنوکارسینوم (Adenocarcinoma): سرطانی است که در سلول‌های غده‌ای (Glandular) مثانه به‌وجود می‌آید. سلول‌های غده‌ای موجود در پوشش دستگاه ادراری مثانه، موادی مخاط مانند تولید می‌کنند.

درمان[ویرایش]

  • جراحی
  • شیمی‌درمانی
  • ایمونو تراپی

بیمارانی که بعد از درمان با ب س ج دچار عود می‌شوند نسبت به درمان مقاوم‌تر هستند.[۳]

غربالگری[ویرایش]

در بیمارانی که سابقۀ ابتلا به سرطان مثانه را داشته‌اند، دو نوع آزمایش غربالگری می‌تواند انجام شود:

سیستوسکوپی (Cystoscopy) : روشی است برای معاینۀ داخل مثانه و پیشابراه به‌منظور بررسی نواحی غیرطبیعی. سیستوسکوپ (لوله‌ای باریک و نورانی) را از طریق پیشابراه به درون مثانه می‌فرستند و ممکن است مقداری از بافت‌ها را برای آزمايش بردارند.

یاخته شناسی ادرار (Urine Cytology): عبارت است از معاینۀ ادرار زیر میکروسکوپ برای بررسی سلول‌های غیرطبیعی.

پانویس[ویرایش]

  1. www.urology-isf.ir
  2. http://www.ncii.ir/article.aspx?id=448
  3. Witjes JA (May 2006). "Management of BCG failures in superficial bladder cancer: a review". European Urology 49 (5): 790–7. doi:10.1016/j.eururo.2006.01.017. PMID 16464532. 

موسسه تحقیقات ، درمان و اموزش سرطان

پیوند به بیرون[ویرایش]