زیروکانف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زیروکانف (به انگلیسی: Zeroconf) یا شبکهٔ رایانه‌ای بدون تنظیمات (به انگلیسی: Zero configuration Networking) روشی برای اتصلال دو یا چند رایانه یا وسیلهٔ قابل اتصال به شبکه بدون احتیاج به تنظیمات شبکه است. بنژور اپل یکی از نرم‌افزارهایی است که این مهم را فراهم می‌کند. هدف اصلی ایجاد این سامانه اتصال آسان‌تر دستگاه از طریق شبکه به یکدیگر و وجود همیشگی یک شبکهٔ قابل استفاده در هر شرایطی است.[۱]

روش کار[ویرایش]

روش کار زیروکانف بسیار به سیستم یواس‌بی شبیه است. دستگاه را از طریق پورت آرجی-۴۵ یا بی‌سیم به رایانهٔ متصل می‌شود. بدون هیچ سرویس‌دهندهٔ دی‌اچ‌سی‌پی، دی‌ان‌اس یا آی‌پی قابل قبول دو دستگاه مورد نظر می‌توانند، اطلاعات جابه‌جا کنند. یکی از مزایای این روش این است، که با توجه به وجود پروتکل آی‌پی برای شبکه‌های بی‌سیم، حتی برای اتصال یک دستگاه به دستگاه دیگر احتیاجی به کابل فیزیکی نیست.[۱]

تکنولوژی[ویرایش]

زیروکانف از سه تکنولوژی به هم پیوسته ایجاد شده‌است. آدرس‌دهی داخلی، دی‌ان‌اس چندبخشی و سرویس شناسایی دی‌ان‌اس این سه تکنولوژی هستند.[۱]

آدرس‌دهی داخلی[ویرایش]

نوشتار اصلی: آدرس‌دهی داخلی

آی‌پی‌های داخلی در سه کلاس آی‌پی نسخه ۴ و همچنین آی‌پی نسخه ۶ موجود هستند. در صورتی که شبکه به هر دلیلی، آی‌پی ها را در اختیار دستگاه قرار ندهد، دستگاه به آدرس‌های داخلی پیش‌تنظیم شده باز می‌گردد. روی آی‌پی نسخه [۲]۴، 169.254/16، برای این منظور اختصاص داده‌شده است. برای آی‌پی-۶ [۳]FE80::0 مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این تنظیمات دستگاه مرحلهٔ اول، یعنی وارد شدن به لایهٔ آی‌پی را گذرانده‌است. البته هنوز امکان صدا کردن دستگاه‌ها در شبکه با نام آن‌ها وجود ندارد.[۱]

دی‌ان‌اس چندبخشی[ویرایش]

نوشتار اصلی: دی‌ان‌اس چندبخشی

با استفاده از این تکنولوژی دستگاه موجودیت خود را در شبکه اعلام می‌کند. از این طریق دستگاه‌ها می‌توانند هم دیگر را در شبکه به اسم صدا بزنند. با توجه به اینکه معمولاً نام‌ها از آی‌پی‌ها کوتاه‌تر هستند، این روش کار صدا کردن دستگاه‌های شبکه را برای انسان و یادآوری آن‌ها را آسان‌تر می‌کند. با این تکنولوژی و آدرس‌دهی داخلی در صورت خراب‌بودن شبکهٔ اصلی هم حتی می‌توان میان دستگاه ارتباط ایجاد کرد. [۱]

سرویس شناسایی دی‌ان‌اس[ویرایش]

نوشتار اصلی: سرویس شناسایی دی‌ان‌اس

این سامانه، سامانهٔ نهایی مورد استفاده زیروکانف است و پس از موفقیت دو سامانهٔ قبلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. سرویس شناسایی دی‌ان‌اس امکان جستجوی سرویس‌های قابل ارائه در هر دستگاه را در اختیار دستگاه دیگر داخل شبکه می‌گذارد. برای مثال رایانه‌ای می‌خواهد پرونده‌ای را چاپ کند، از آنجا که نمی‌داند کدام دستگاه در شبکه این کار را انجام می‌دهد به تمامی دستگاه‌های دیگر این سوال را می‌فرستد. با پرسیده‌شدن این سوال دستگاه چاپ‌گر به این سوال با آدرس خود پاسخ می‌دهد.[۱]

نرم‌افزارهای فراهم‌کنندهٔ سرویس[ویرایش]

بر روی مک و همچنین ویندوز، نرم‌افزار بنژور این امکان را فراهم می‌کند. روی لینوکس و بی‌اس‌دی نرم‌افزار آواهی آدرس‌دهی داخلی ، دی‌ان‌اس چند بخشی و سرویس شناسایی دی‌ان‌اس را در اختیار کاربر می‌گذارد.

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ Zero Configuration Networking: The Definitive Guide. O'Reilly Media، ۲۰۰۵. 
  2. «Dynamic Configuration of IPv4 Link-Local Addresses». ietf، May 2005. بازبینی‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۱۴. 
  3. «IPv6 Stateless Address Autoconfiguration». ietf، September 2007. بازبینی‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۱۴.