رکوئیم (موتسارت)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از رکوییم (موتسارت))
پرش به: ناوبری، جستجو
عنوان رکوئیم به خط موتسارت

آمرزش‌خوانی در مینور دی (به انگلیسی: Requiem Mass in D minor) (در فهرست کوشل: ۶۲۶)، به وسیله موتسارت در سال ۱۷۹۱ و در وین ساخته شد که به خاطر مرگ وی در پنجم دسامبر، ناتمام ماند. نسخه تکمیل‌شده آن توسط فرانتس ژاور سوسمایر به سال ۱۷۹۲ به کنت فرانک ون والسگ، کسی که به صورت ناشناس این مرثیه را به مناسبت چهاردهم فوریه سالگرد مرگ همسرش سفارش داده بود، تحویل داده شد. نسخه خطی نشان می‌دهد اتمام و سازبندی آغاز قطعه (سرود افتتاحیه) به دست موتسارت انجام شده است؛ چنان‌که طرح تفصیلی مناجات کریه و بخش مرگ ایرائه تا نُه میزان اول «لاکرامیوسا» و جمع‌آوری اعانه در عشای ربانی چنین است. حدی که سوسمایر ممکن است با قسمت‌های اکنون از دست رفته به باقی اثر مربوط و وابسته باشد، نامشخص است؛ چنان‌که او بعدها ادعا کرد قسمت‌های سانکتوس و آگنوس دئی از آن اوست. به احتمال فراوان والسگ قصد داشت رکوییم را اثر خودش بنامد؛ چنان‌که او برای انجام همین کار با آثار دیگر مشهور است. این قصد او با اجرای طرح منافع عمومی برای بیوه موتسارت، کنستانس، نقش بر آب شد.

آمادئوس، نمایش‌نامهٔ پیتر شافر، همراهی مدرنی با اسطوره‌شناسی است که طی آن، پیام‌آور مرموزی موتسارت را مامور می‌کند تا مرثیهٔ آمرزشی بنویسد؛ بدون این‌که برای این خواسته توضیحی دهد. موتسارت (در نمایش‌نامه) در نهایت به این باور می‌رسد که این قطعه، مرثیهٔ آمرزشی برای مراسم خاکسپاری خود اوست.

رکوئیم برای دو کرباست در F، دو فاگوت، دو ترومپت در D، سه ترومبون (آلتو، تنور و باس)، تیمپانی (دوطبله)، ویلن، ویولا و باسو کونتینو (ویلنسل، کنترباس و ارگ) تنظیم شده است. خونندگان نیز شامل تک‌خوان‌ها به عنوان سوپرانو، کنترآلتو، تنور و باس به همراه گروه کر می‌شود.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «(Requiem (Mozart»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۷ آوریل ۲۰۱۴).